ลูมอส แม็กซิม่า
[การร่ายเวทย์มนตร์ขั้นสูง]
ลูมอส แม็กซิม่า
ลูมอส แม็กซิม่า!
[แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับนักโทษแห่งอัซคาบัน]
แฮร์รี่ แฮร์รี่
แฮร์รี่ ไปเปิดประตูหน่อยซิ
มาร์จ ดีใจจังเลยที่ได้เจอ
ลุงเวอร์นอนครับ ช่วยเซ็นเอกสารให้ผมหน่อย
อะไรล่ะ
แค่เอกสารของโรงเรียนน่ะครับ
จะเซ็นให้ทีหลัง ถ้าทำตัวดี
ผมจะดี ถ้าป้าดีด้วย
- อ้อ ยังอยู่ที่นี่อีกเหรอ - ครับ
อย่ามาพูด "ครับ" ด้วยน้ำเสียงอวดดีนะยะ
ดีแค่ไหนแล้วที่น้องชายฉันเลี้ยงแกไว้
แกได้ไปอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแน่ ถ้าถูกทิ้งอยู่หน้าประตูบ้านฉัน
นั่นดัดเดอร์สใช่มั้ยจ๊ะ โอ้ หลานรักตัวน้อยของป้า
ขอหอมแก้มหน่อยซิ ขึ้นมาเร็ว ขึ้นมา
เอากระเป๋าป้ามาร์จขึ้นข้างบน
โอเค
กินให้เกลี้ยงจานเลยนะลูกแม่ ว่าง่ายๆ นะลูก ริปปี้พู
- เรียกน้ำย่อยหน่อยมั้ย - ขอแก้วเล็กแล้วกัน
รสชาติเยี่ยมยอด เพ็ตทูเนีย
เติมอีกหน่อยสิ
ส่วนใหญ่ฉันได้ทำแต่ของทอด ให้เจ้าหมา 12 ตัวนั่น
เอาอีกหน่อย อย่างนั้นแหละ
อยากลองชิมบรั่นดีบ้างมั้ยล่ะ
บรั่นดีสักหยด สองหยด สำหรับเจ้าหมาน้อยริปปี้ พิปปี้พู
แกยิ้มเยาะอะไรยะ
เธอส่งไอ้เด็กนี่ไปที่ไหนนะ
เซนต์บรูตัส เป็นสถาบันชั้นดี สำหรับพวกเด็กดื้อด้านน่ะ
แล้วเขายังใช้ไม้เรียวอยู่มั้ยที่นั่นน่ะ
อ๋อ ใช้ฮะ
ผมโดนฟาดเป็นประจำเลย
เยี่ยมไปเลย
ฉันคนนึงล่ะที่เบื่อไอ้พวก...
ที่ดัดจริตเรื่องมาก เวลาจะฟาด ไอ้คนที่สมควรโดน
แต่เธออย่าโทษตัวเองที่ไอ้เด็กนี่ มันผ่าเหล่าผ่ากอเลย เวอร์นอน
มันฝังอยู่ในสายเลือด ถ้าเลือดมันชั่ว คนมันก็ต้องชั่ว
แล้วพ่อของเจ้าเด็กนี่ทำอะไรนะ เพ็ตทูเนีย
ไม่ได้ทำค่ะ คือเขา ไม่ได้ทำงานทำการ เป็นคนว่างงาน
- ติดเหล้าด้วยแหงเลยสิท่า - โกหกทั้งเพ
- แกว่าไงนะ - พ่อผมไม่ได้ติดเหล้า
ไม่เป็นไร อย่าตกใจเพ็ตทูเนีย พี่กำมันแน่นไปหน่อยน่ะ
ฉันว่าแกไปนอนได้แล้ว
เงียบเลยเวอร์นอน แก มาเช็ดซะ
จริงๆ แล้วมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพ่อหรอก
มันขึ้นอยู่กับแม่ต่างหาก
สังเกตจากหมาก็ได้
ถ้านังแม่หมามันชั่ว
ความชั่วก็จะติดต่อมาถึงลูกหมาด้วย
พอที! หุบปากซะ!
นั่นสินะ
ฉันจะบอกอะไรให้นะ...
เวอร์นอน!
เวอร์นอน เวอร์นอน ทำอะไรหน่อยสิ
หยุด!
พี่มาร์จ ฉันจับพี่ได้แล้ว
- อย่าปล่อยมือนะ - ปล่อยสิ
- อย่านะยะ - ขอโทษ
โธ่ เวอร์นอน
คุณพระช่วย
มาร์จ!
ได้โปรด
มาร์จ
กลับมา
เอาเธอกลับมา! เอาเธอกลับมาเดี๋ยวนี้!
- ทำให้เธอเหมือนเดิมด้วย - ไม่ หล่อนสมควรโดนแล้ว
ออกไปห่างๆ ผม
แกใช้เวทย์มนตร์นอกโรงเรียนไม่ได้
- เหรอ จะลองมั้ยล่ะ - เขาไม่ยอมให้แกกลับไปแน่
แกไม่มีที่ไปแล้ว
ผมไม่สน ที่ไหนก็ดีกว่าที่นี่
"ขอต้อนรับสู่รถเมล์อัศวินราตรี พาหนะฉุกเฉิน...."
"สำหรับแม่มด และพ่อมดพเนจร"
"ผมชื่อ สแตน ชันไพค์ เป็นกระเป๋ารถเที่ยวเย็นวันนี้"
นายลงไปนั่งกับพื้นทำไม
- ผมสะดุดหกล้มน่ะ - แล้วหกล้มทำไมอะ
- ผมไม่ได้ตั้งใจจะหกล้มนะ - งั้นก็รีบขึ้นมาสิ
คงไม่รอจนหญ้างอกหรอกนะ
- นายมองอะไรอยู่อะ - เปล่า
งั้นขึ้นมาเลย เข้าข้างใน
ไม่ต้อง ฉันยกของให้ นายเข้าไปเลย
ไปสิ
ไปเลย เดินเข้าไป เข้าไปอีกๆ
- เดินหน้าต่อเลย เออร์น - เย้ ออกรถเลย เออร์นี่
มันจะสะเทือนหน่อยนะ
- เมื่อกี้นายบอกว่านายชื่ออะไรนะ - ไม่ได้บอก
- แล้วจะไปไหนอะเนี่ย - ไปร้านหม้อใหญ่รั่ว ที่อยู่ในลอนดอน
ได้ยินมั้ยเออร์น "ไปร้านหม้อใหญ่รั่วที่อยู่ในลอนดอน"
ร้านหม้อใหญ่รั่ว
ถ้านายได้ซุปถั่ว รีบกินมันซะ ก่อนที่มันจะกินนายนะ
- แล้วพวกมักเกิ้ลไม่เห็นพวกเราเหรอ - มักเกิ้ลเหรอ
ไม่เคยรับรู้อะไรหรอกใช่มั้ย
ไม่ แต่ลองเอาส้อม ไปจิ้มพวกเขาสิ ก็รู้สึกนะ
เออร์นี่ หญิงชราข้ามถนน อยู่ตรง 12 นาฬิกา
สิบ เก้า แปด...
เจ็ด หก ห้า...
สี่ สาม สามครึ่ง...
สอง หนึ่งกับเศษสามส่วนสี่...
เย้!
นั่นใครน่ะ
ชายคนนั้นน่ะ
ใครเนี่ยนะ
ใครที่ว่า...
ซิเรียส แบล็ก ก็คือเขาไงล่ะ
อย่าบอกนะว่าไม่เคยได้ยิน เรื่องของซิเรียส แบล็ก
เขาเป็นฆาตกร
ถูกขังอยู่ที่คุกอัซคาบันเพราะฆ่าคน
- แล้วเขาหนีออกมาได้ไง - ก็นั่นแหละประเด็น จริงมั้ย
เขาเป็นคนแรกที่ทำได้
เขาเป็นลูกน้องตัวเอ้ของคนที่...
นายก็รู้ว่าใคร
เรื่องนี้นายคงเคยได้ยินนะ
เคยสิ
รู้เรื่องเขาดีเลยล่ะ
เออร์นี่ มีรถบัสสองชั้น 2 คัน ที่ 12 นาฬิกา
มันใกล้เข้ามาแล้วเออร์นี่
เออร์นี่ มันอยู่ข้างหน้าเราแล้ว
ระวังหัวไว้ด้วย
เฮ้ พวก พรรคพวก
ไหงทำหน้ายืดงั้นล่ะ
ใช่ๆ ใกล้ถึงแล้ว ใกล้ถึงแล้ว
- ร้านหม้อใหญ่รั่ว - ป้ายหน้า ตรอกน็อกเทิร์น
คุณพอตเตอร์ มาถึงเสียที
- เดินหน้าต่อเลย เออร์น - ใช่ เหยียบเลย เออร์นี่
ห้อง 11
เฮ็ดวิก
เจ้านกตัวนี้ฉลาดเป็นกรด คุณพอตเตอร์
มันมาถึงที่นี่แค่ 5 นาทีก่อนคุณมา
ในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงเวทย์มนตร์ ฉันขอบอกเลยนะคุณพอตเตอร์
มีคนเห็นพี่สาวของลุงเธอ อยู่ที่ตอนใต้ของเชฟฟิลด์
ลอยวนอยู่เหนือปล่องไฟ
แผนกถอนการใช้เวทย์มนตร์โดยไม่ตั้งใจ ถูกส่งไปแก้ปัญหาโดยด่วนแล้ว
เราปล่อยลมเธอออก และปรับความทรงจำของเธอใหม่
เธอจะไม่หลงเหลือความทรงจำ ในเหตุการณ์นั้นอีกเลย
ปัญหาก็จบแค่นี้
ไม่มีความเสียหายเกิดขึ้น
ซุปถั่วมั้ย
ไม่ครับ ขอบคุณ
- ท่านรัฐมนตรีฮะ - อะไรเหรอ
- ผมไม่เข้าใจครับ - ไม่เข้าใจอะไร
ผมทำผิดกฎ พ่อมดเด็กไม่ได้รับอนุญาต ให้ใช้เวทย์มนตร์ที่บ้าน
ไม่เอาน่า แฮร์รี่
กระทรวงไม่ส่งคนเข้าคุกอัซคาบัน...
เพียงเพราะเป่าลมใส่ป้าหรอก
ในทางตรงข้าม การหนีออกมาแบบนั้น
ในสถานการณ์อันตรายเช่นนี้
ถือว่าไม่มีความรับผิดชอบเอามากๆ
- "สถานการณ์อันตราย" เหรอครับ - เรามีฆาตกรเดินลอยนวลอยู่
ท่านหมายถึง ซิเรียส แบล็ก
แล้วเขามาเกี่ยวอะไรกับผม
ไม่เกี่ยวแน่นอน เธอปลอดภัย
และนั่นแหละที่สำคัญ
และพรุ่งนี้เธอก็จะ เดินทางกลับฮอกวอตส์แล้ว
อ้อ นี่คือตำราเรียนใหม่ของเธอ
ฉันถือวิสาสะเอามาให้เธอถึงที่เลย
ตอนนี้ ทอมจะพาเธอไปที่ห้อง
เฮ็ดวิก
และอีกอย่างนะแฮร์รี่
ระหว่างที่อยู่ที่นี่ จะเป็นการดีถ้าเธอจะไม่ออกไป...
เตร็ดเตร่นะ
เฮ้ย เมื่อไหร่จะเลื่อนรถไปสักที
[ตำราปีศาจว่าด้วยเรื่องปีศาจ]
แม่บ้านค่ะ
เดี๋ยวมาใหม่ค่ะ
ฉันขอเตือนนะ เฮอร์ไมโอนี่
กันเจ้าสัตว์ป่าเถื่อนนั่นจากสแคบเบอร์นะ
ไม่งั้นฉันจะถลกหนังมัน
มันเป็นแมวนะโรนัลด์ มันก็ต้องไล่จับหนู
- เป็นธรรมชาติของแมว - ใครหลอกเธอมาว่ามันเป็นแมว
มันดูเหมือนหมูมีขนมากกว่า
ตลกตายล่ะ มุกจากเจ้าของหนู ที่ขนเหม็นยังกะรองเท้าเก่า
ไม่เป็นไร ครุกแชงก์ อย่าไปสนใจเด็กร้ายกาจนั่นเลย
แฮร์รี่
- อียิปต์ เป็นไงบ้าง - เจ๋ง
มีของเก่าเต็มไปหมดเลย ทั้งมัมมี่ ทั้งหลุมศพ ขนาดสแคบเบอร์ยังสนุกเลย
รู้ใช่มั้ยว่าคนอียิปต์เคยบูชาแมว
แหงล่ะ บูชาแมลงแห่งความตายด้วย
อวดข่าวที่ตัดมาจาก นสพ.อีกเหรอ รอน
ไม่ได้อวดใครสักหน่อย
ไม่เลยสักคน ถ้าไม่นับทอม...
- แม่บ้านเวรกลางวัน... - แม่บ้านเวรกลางคืน...
- พ่อครัว... - คนที่ซ่อมห้องน้ำไม่ได้...
- แล้วก็พ่อมดเบลเยี่ยมคนนั้น - แฮร์รี่
- คุณนายวีสลีย์ - ดีใจจังเลยที่ได้เจอเธอ
เช่นกันครับ
- มีของที่จำเป็นครบหมดรึยัง - ครับ
- เหรอ ตำราเรียนด้วยนะ - อยู่ข้างบนหมดครับ
- เสื้อผ้าล่ะ - ครบหมดครับ
- น่ารักมาก - ขอบคุณครับ
- แฮร์รี่ พอตเตอร์ - คุณวีสลีย์
- แฮร์รี่ ขอคุยเป็นการส่วนตัวได้มั้ย - ได้เลยครับ
- เฮอร์ไมโอนี่ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณวีสลีย์
- เฝ้ารอเทอมใหม่อยู่สินะ - ครับ คงจะน่าตื่นเต้นดี
แฮร์รี่ มีหลายคนในกระทรวงเวทย์มนตร์ พยายามห้ามฉัน
ไม่ให้คุยเรื่องที่ฉัน กำลังจะเปิดเผยกับเธอ
แต่ฉันคิดว่าเธอคงอยากจะรู้ความจริง
เธอกำลังอยู่ในอันตราย
อันตรายอย่างใหญ่หลวง
มันเกี่ยวกับ ซิเรียส แบล็ก รึเปล่าครับ
เธอรู้อะไรเกี่ยวกับ ซิเรียส แบล็ก บ้างล่ะ
- รู้แค่ว่าเขาหนีจากคุกอัซคาบันครับ - รู้มั้ยว่าทำไม
13 ปีก่อน ตอนที่เธอหยุดยั้ง...
- โวลเดอมอร์ - อย่าเอ่ยชื่อเขา
ขอโทษครับ
ตอนเธอหยุดยั้ง... คนที่รู้ว่าใคร
แบล็กสูญเสียทุกอย่าง
แต่จนถึงวันนี้ เขายังคงเป็นผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์
และในความคิดเขา
เธอเป็นคนเดียวที่อาจขวางทาง
ไม่ให้คนที่เธอรู้ว่าใคร หวนคืนสู่อำนาจ
และนั่นคือสาเหตุ
ที่ทำให้เขาหนีออกจากคุกอัซคาบัน
มาตามล่าเธอ
และฆ่าผม
แฮร์รี่ สัญญากับฉันได้มั้ย ไม่ว่าเธอได้ยินอะไร
เธอจะไม่ออกตามหาแบล็ก
คุณวีสลีย์ครับ
ทำไมผมจะอยากตามหา คนที่ต้องการจะฆ่าผมล่ะครับ
เร็วเข้า เร็ว
รอน รอน!
โอ๊ย ให้ตายเถอะ
อย่าทำมันหายล่ะ
ฉันไม่ตั้งใจจะเป่าลมใส่หล่อน แต่ฉัน...
- คุมอารมณ์ไม่อยู่ - เจ๋งไปเลย
พูดตรงๆ นะรอน มันไม่ตลกเลย โชคดีที่แฮร์รี่ไม่ถูกไล่ออก
ฉันว่าโชคดีที่ไม่ถูกจับมากกว่า
ถึงยังไงฉันก็ยังคิดว่าเจ๋งอยู่ดี
มาเถอะ ตู้อื่นเต็มหมดแล้ว
คิดว่าเขาเป็นใคร
- ศาสตราจารย์ อาร์ เจ ลูปิน - เธอนี่รู้ดีไปหมดเลย
ทำไมเธอถึงรู้ไปหมดทุกอย่าง
ชื่อก็อยู่บนกระเป๋าเขาไง โรนัลด์
- คิดว่าเขาหลับจริงๆ มั้ย - ดูเหมือนนะ ทำไมเหรอ
ฉันมีเรื่องต้องบอกพวกนาย
ขอทวนอีกทีนะ
ซิเรียส แบล็ก หนีออกจากคุกอัซคาบัน เพื่อมาตามฆ่านายเหรอ
ใช่
แต่พวกเขาต้องจับแบล็กได้สิ
- ทุกๆ คนหาตัวเขาอยู่นี่ - ใช่เลย
เว้นแต่ว่าไม่เคยมีใคร แหกคุกอัซคาบันได้มาก่อน
- แล้วเขาก็เป็นฆาตกรโหดเหี้ยมไร้สติ - ขอบใจนะ รอน
ทำไมรถเราหยุดล่ะ
ยังไม่ถึงสักหน่อย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ไม่รู้เหมือนกัน รถไฟอาจเสียก็ได้
โอ๊ย รอน เธอเหยียบเท้าฉัน
มีบางอย่างเคลื่อนไหวอยู่ข้างนอก
ฉันว่ามีบางคนกำลังขึ้นรถมา
ให้ตายเถอะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น
แฮร์รี่
แฮร์รี่ เป็นอะไรรึเปล่า
ขอบใจนะ
เอ้า กินซะ จะช่วยให้ดีขึ้น
กินเถอะ ช็อกโกแล็ตน่ะ
ตัวที่เข้ามา มันคืออะไรครับ
ผู้คุมวิญญาณ หนึ่งในผู้คุม ของคุกอัซคาบันน่ะ
มันไปแล้ว
มันมาค้นรถไฟเพื่อหาซิเรียส แบล็ก
ขอตัวก่อนนะ ฉันต้องไปคุยกับคนขับหน่อย
กินซะ แล้วจะรู้สึกดีขึ้น
เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
แบบบว่า อยู่ๆ นายก็ตัวแข็งทื่อ
เรานึกว่านายจะชักหรืออะไรแบบนั้น
แล้วพวกนายสองคนล่ะ
พวกนาย...
เป็นลมรึเปล่า
เปล่า
แต่ฉันรู้สึกแปลกๆ
ราวกับว่าจะไม่มีวันร่าเริงได้อีก
แต่มีเสียงคนกรีดร้องนี่
เสียงผู้หญิง
ไม่มีใครร้องเลยนะ แฮร์รี่
[ฮอกส์มี้ด]
ยินดีต้อนรับ ขอต้อนรับสู่อีกปีนึงที่ฮอกวอตส์
ตอนนี้ ฉันมีเรื่องอยากจะพูดสักนิด
ก่อนที่เราจะเอร็ดอร่อย ไปกับอาหารรสเลิศของเรา
เรื่องแรก ฉันรู้สึกยินดีที่ได้ต้อนรับ ศาสตราจารย์ อาร์ เจ ลูปิน
ซึ่งกรุณามาสอนในตำแหน่ง อาจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด
โชคดีนะ ศาสตราจารย์
เพราะงี้นี้เอง เขาถึงรู้ว่า ต้องให้ช็อกโกแล็ตเธอ
พอตเตอร์
พอตเตอร์!
นายเป็นลมจริงๆ เหรอ
- แบบว่านายเป็นลมจริงดิ - หุบปากไปเลย มัลฟอย
- เขารู้ได้ไง - อย่าไปสนเลย
อาจารย์วิชาการดูแลสัตว์วิเศษ ตลอดหลายปีของเรา
ได้ตัดสินใจเกษียณอายุ
เพื่อได้ใช้เวลาเต็มที่ กับอวัยวะที่ยังเหลืออยู่
แต่โชคดีที่ฉันจะขอประกาศว่า
ตำแหน่งนี้มีผู้มาสอนแทนแล้ว ซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่น
เขาคือ รูเบอัส แฮกริด ของเรานั่นเอง
และสุดท้าย เรื่องสำคัญ กรุณาฟังอย่างสงบ
ตามคำขอของกระทรวงเวทย์มนตร์
ฮอกวอตส์จะเป็นเจ้าภาพให้การรับรอง ผู้คุมวิญญาณแห่งคุกอัซคาบัน
จนกว่า ซิเรียส แบล็ก จะถูกจับกุม
ผู้คุมวิญญาณจะประจำอยู่ ตรงทางเข้าทุกจุดของโรงเรียน
และแม้ว่าฉันจะได้รับคำมั่น
ว่าพวกเขาจะไม่รบกวน กิจกรรมประจำวันของเรา
แต่ฉันขอเตือนไว้
ผู้คุมวิญญาณเป็นสิ่งมีชีวิตที่ดุร้าย
พวกเขาจะไม่แยกแยะ...
ระหว่างคนที่เขาล่า กับคนที่เข้าไปขวางทางเขา
ดังนั้น ฉันขอเตือน พวกเธอทุกๆ คนเอาไว้
อย่าหาเหตุให้พวกเขาทำร้ายเธอ
โดยธรรมชาติของผู้คุมวิญญาณ ไม่รู้จักการยกโทษ
แต่พวกเธอคงรู้นะว่า เราอาจพบความสุขได้...
แม้ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด
ขอเพียงจดจำวิธี จุดแสงสว่างให้ได้เท่านั้น
ฟอร์จูน่า เมเจอร์
ดูสิ เธอไม่ยอมให้ฉันเข้าไป
- ฟอร์จูน่า เมเจอร์ - ไม่ อย่าเพิ่ง เดี๋ยวๆ
ดูนี่ก่อนนะ
น่าทึ่งมั้ยล่ะ
- ใช้แค่เสียงนะ - ฟอร์จูน่า เมเจอร์
- เอ้า ก็ได้ เข้าไป - ขอบคุณ
- ยังร้องอยู่อีกเหรอ - ใช่มั้ยล่ะ
- ทั้งๆ ที่ร้องไม่เป็น - ถูกเผงเลย
- เฮ้ พวก - เฮ้ พวก
- โอ๊ย ให้ตาย - หยะแหยงชะมัด
เขียว นั่นมันลิงนี่
- นั่นอะไร - นั่นเหรอที่นายเรียกว่าลิง
อย่าเอาให้เขาอีกนะ
เฮ้ เนวิลล์ ลองช้างดู
- รอน รับไป - ได้เลย
เราได้ผู้ชนะแล้วล่ะ
- เฮ้ อย่าลองเชียวนะ - เอาแล้วไง
ดูเขาสิ หน้าเขาน่ะ
ขอต้อนรับจ้ะ เด็กๆ
ในชั้นเรียนนี้ เราจะมาทำความรู้จัก กับศิลปะอันสูงส่งของการพยากรณ์
ในชั้นเรียนนี้ เธอจะได้ค้นพบว่า ตัวเธอมีญาณพิเศษหรือไม่
สวัสดีจ้ะ ฉัน ศาสตราจารย์ทรีลอว์นี่ย์
เราจะมาเรียนรู้ถึงเรื่อง การทำนายอนาคตด้วยกัน
เทอมนี้ เราจะเรียนเรื่องพยากรณ์จากใบชา
หรือก็คือศิลปะแห่งการอ่านใบชา
ทีนี้ หยิบถ้วยชา ของคนที่นั่งตรงข้ามเธอขึ้น
เธอเห็นอะไร
ความจริงซุกซ่อนอยู่ เหมือนประโยคในหนังสือ
ที่รอคอยให้คนอ่าน
แต่อย่างแรกเลย เธอต้องเปิดใจให้กว้าง
แรกสุด เธอต้องมองไปไกลๆ
ไร้สาระจังเลย
- เธอเข้ามาทางไหนเนี่ย - ฉันเหรอ
- ก็นั่งอยู่ตรงนี้มาตลอด - เด็กน้อย...
คุณยายเธอสบายดีเหรอ
คงสบายดีฮะ
ฉันไม่แน่ใจว่าเป็นอย่างนั้นนะ ขอถ้วยชาหน่อย
น่าสงสาร
เปิดใจให้กว้าง
ญาณของเธอกำลังตื่นขึ้น เธอมองเห็นมันรึเปล่า
- ฉันว่าเธอเห็นนะ - เห็นครับ
มองดูในถ้วยสิ บอกฉันว่าเธอเห็นอะไร
ครับ มันเอ่อ...
ใบชาของแฮร์รี่เป็นรูปไม้กางเขนตะแคง
หมายถึงความเจ็บปวดและทุกข์ทรมาน
และนั่นอาจเป็นพระอาทิตย์ หมายถึงความสุข
ฉะนั้น...
นายจะต้องเจ็บปวด แต่ก็จะมีความสุขไปกับมัน
ขอดูถ้วยหน่อย
โอ้ พ่อหนุ่มน้อย
แย่แล้ว
เธอได้รูป "กริม"
กรินเหรอ กรินคืออะไรล่ะ
ไม่ใช่กริน เจ้าโง่ กริม
"มันคือสุนัขอาถรรพ์ตัวใหญ่ยักษ์"
"เป็นลางร้ายที่แย่ที่สุดในโลกเรา"
"มันคือลาง..."
"แห่งความตาย"
นายคงไม่คิดว่าเรื่องกริม
จะเกี่ยวข้องกับซิเรียส แบล็กหรอกนะ
พูดตรงๆ นะรอน
พยากรณ์ศาสตร์น่ะ เป็นแค่วิชาที่ใช้การเดาสุ่ม
บอกเลยว่าวิชาอักษรรูน น่าค้นหากว่าเยอะ
อักษรรูนเหรอ
เทอมนี้เธอเรียนกี่วิชากันแน่
ก็ไม่มาก
เดี๋ยวดิ นั่นเป็นไปไม่ได้นี่
วิชาอักษรรูนสอนเวลาเดียวกับ วิชาพยากรณ์ศาสตร์นี่
เธอต้องเข้าเรียน 2 วิชาพร้อมกัน
เธอจะบ้าเหรอ มีใครบ้าง ที่จะเข้าเรียน 2 วิชาพร้อมกันได้
"เปิดใจให้กว้าง ใช้ดวงตาภายใน มองให้เห็นอนาคต"
เอ้า มาเลย เข้ามาใกล้ๆ
ถ้าไม่จำเป็น ขอให้พูดกันน้อยๆ ไว้
วันนี้ฉันมีสิ่งที่น่าตื่นเต้นรออยู่
บทเรียนที่เยี่ยมยอด ตามฉันมา
เอาละ ทุกคน พูดกันน้อยๆ ไปจับกลุ่มกันที่ตรงโน้น
แล้วเปิดหนังสือไปหน้า 49
จะเปิดได้ยังไงไม่ทราบ
ก็ลูบที่สันปกเบาๆ สิ ให้ตายเถอะ
- อย่าขี้กลัวไปหน่อยเลย ลองบัตทอม - ฉันไม่เป็นไร
- ตลกดีเนอะ - ใช่ ตลกแทบตายเลย
ช่างฉลาดซะจริง โรงเรียนนี้แย่ลงทุกวัน
รอให้พ่อฉันรู้ก่อนเถอะว่า ดัมเบิลดอร์ยอมให้คนงี่เง่ามาสอนเรา
เงียบไปเลย มัลฟอย
ผู้คุมวิญญาณ ผู้คุมวิญญาณ!
- อย่าสนใจเลย - นายควรจะลูบสันมันนะ
เหรอ
เป็นไง งดงามใช่มั้ย
สวัสดีเจ้าบัคบีคกันหน่อย
แฮกริด นั่นมันตัวอะไรน่ะ
มันคือฮิปโปกริฟฟ์ รอน
อย่างแรกที่เธอควรรู้เกี่ยวกับมัน ก็คือ...
มันเป็นสัตว์ที่ทะนงตนมากๆ
โกรธง่ายแสนง่าย
เธอไม่ควรทำท่าดูถูกฮิปโปกริฟฟ์
เพราะนั่นจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอได้ทำ
เอาล่ะ ใครอยากจะออกมาทักทายมันบ้าง
ดีมาก แฮร์รี่ ดีมาก
ออกมาเลย
ทีนี้...
เธอต้องปล่อยให้มันขยับตัวก่อน
จะถือว่าเป็นมารยาทที่ดี
ก้าวมา แล้วโค้งให้มันสวยๆ
แล้วก็คอยดูว่ามันก้มหัวกลับมั้ย
ถ้ามันก้ม เธอก็เข้าไปจับมันได้
ถ้าไม่...
ค่อยมาว่ากันอีกทีนะ
ก้มหัวไว้
ช้าๆ นิ่งๆ
ถอยออกมา แฮร์รี่ ถอยก่อน
นิ่งๆ ไว้
นิ่งไว้
ดีมาก แฮร์รี่ ทำได้ดี เอ้านี่ เจ้ายักษ์ใหญ่เอ๊ย
ตอนนี้ฉันคิดว่า เธอเข้าไปลูบมันได้แล้วล่ะ
ไปสิ ไม่ต้องเขินหรอก
ช้าๆ ไว้ ช้าไว้
อย่ารีบร้อน แฮร์รี่
ช้าๆ แฮร์รี่ นิ่งๆ
ช้าๆ นิ่งๆ ทีนี้รอให้มันเข้ามาหาเธอ
นั่นแหละ
อย่าเร็วนัก ช้าลง นิ่งๆ
แบบนั้นแหละ
เยี่ยม
เก่งมาก เก่งมาก แฮร์รี่ เยี่ยมจริงๆ
เขาจะได้ขี่มันมั้ย
- ทีนี้มันคงยอมให้เธอขี่แล้ว - อะไรนะครับ
- มาเถอะน่า - เฮ้ เดี๋ยวสิฮะ เดี๋ยว
ขึ้นไปนั่งตรงนี้ ข้างหลังสะบักปีกมัน
อย่าไปดึงขนของมันออกมาล่ะ มันจะโกรธเอานะ
เก่งมาก แฮร์รี่ แล้วก็เก่งมาก บัคบีค
ยอดไปเลย แฮร์รี่
ให้ตายเถอะ
เก่งมาก เก่งมาก
- วันแรกของฉันเป็นไงบ้าง - ยอดเยี่ยมครับ ศาสตราจารย์
แกมันไม่ได้ดุร้ายอะไรหรอก เจ้ายักษ์น่าเกลียด
มัลฟอย อย่านะ
ไม่นะ
บัคบีค
ไปตรงโน้นเลย เจ้าเด็กหน้าโง่
- มันจะฆ่าฉันแล้ว - เย็นไว้ แค่แผลเล็กน้อยเอง
แฮกริด
เราต้องพาเขาไปห้องพยาบาลนะ
ฉันเป็นครู ฉันพาไปเอง
- แกจะต้องเสียใจ คอยดู - เลิกเรียนได้
แกกับไอ้ไก่เสียสตินั่นน่ะ
เจ็บมากมั้ย เดรโก
ก็เจ็บๆ หายๆ แต่ฉันว่าฉันยังโชคดีนะ
ถ้าไม่ได้มาดามพอมฟรีย์
ช้าไปอีกแค่สองสามนาที ฉันอาจเสียแขนก็ได้
- ฉันคงทำการบ้านไม่ได้หลายอาทิตย์ - ฟังคนงี่เง่าพูดสิ
- ชอบนัก ทำให้มันดูเว่อร์ๆ น่ะ - ใช่
แต่ก็ยังดีที่แฮกริดไม่โดนไล่ออก
แต่ได้ยินว่าพ่อของเดรโกฉุนใหญ่เลย
เรื่องยังไม่จบแน่
- มีคนเห็นเขา มีคนเห็นเขา - ใคร
ซิเรียส แบล็ก
ดัฟฟ์ทาวน์
ใกล้ๆ นี่เอง
เขาคงจะไม่มาฮอกวอตส์หรอกนะ
- เรามีผู้คุมวิญญาณเฝ้าอยู่ทุกทางเข้า - ผู้คุมวิญญาณเหรอ
เขาเคยหนีพวกนั้นมาได้แล้ว
ทำไมถึงคิดว่าเขาจะทำไม่ได้อีก
ถูกต้อง
แบล็กไปได้ทุกที่
ไล่จับแบล็ก ก็เหมือนไล่จับควัน
เหมือนพยายามไล่จับควันด้วยมือเปล่า
น่าสนใจใช่มั้ยล่ะ
มีใครอยากจะลองเดาดูมั้ย
ว่ามีอะไรอยู่ในนี้
- มีบ็อกการ์ตอยู่ ใช่มั้ยครับ - เก่งมาก คุณโธมัส
ทีนี้ มีใครบอกได้บ้างว่า บ็อกการ์ตหน้าตาเป็นยังไง
- ไม่มีใครรู้ - เธอเข้ามาเมื่อไหร่เนี่ย
บ็อกการ์ตเปลี่ยนรูปร่างไปเรื่อยๆ
พวกมันสามารถกลายร่าง เป็นสิ่งที่เรากลัวมากที่สุดได้
- และนั่นทำให้มัน... - เป็นสิ่งน่ากลัวมาก ใช่แล้ว
โชคดีที่เรามีคาถาแสนง่ายบทนึง ไว้จัดการเจ้าบ็อกการ์ต
มาเริ่มฝึกกันเลย ฝึกพูดปากเปล่าก่อนนะ
ว่าตามครูนะ...
ริดดิคูลัส
- ริดดิคูลัส - ดีมาก
ออกเสียงให้ดังขึ้น ฟังชัดขึ้น ฟังนะ
- ริดดิคูลัส - ริดดิคูลัส
- วิชานี้ปัญญาอ่อนจริงๆ - ดีมาก
แต่นี่ยังแค่ส่วนที่ง่าย
การร่ายคาถาอย่างเดียวยังไม่พอ
สิ่งที่จะปราบบ็อกการ์ตให้อยู่หมัด ก็คือเสียงหัวเราะ
พวกเธอต้องบังคับให้มันอยู่ในร่าง ที่เธอเห็นแล้วตลก
ครูจะอธิบายให้ฟังนะ
เนวิลล์ ช่วยก้าวมาข้างหน้าหน่อย
มาเลย ไม่ต้องอาย มาสิ
ออกมาเลย
สวัสดี
เนวิลล์ เธอกลัวอะไรมากที่สุด
ศาสตราจารย์สเนป
- ว่าไงนะ - ศาสตราจารย์สเนปฮะ
ศาสตราจารย์สเนปเหรอ นั่นสินะ กลัวกันทั่วหน้าเลย
แล้วเธอก็อยู่กับคุณย่าใช่มั้ย
ฮะ แต่อย่าให้บ็อกการ์ตกลายเป็นย่านะฮะ
ไม่
ไม่หรอก
ครูอยากให้เธอนึกถึงเสื้อผ้าของคุณย่า
แค่เสื้อผ้านะ เอาให้เห็นภาพ ขึ้นมาในใจชัดๆ เลย
- ย่าชอบถือกระเป๋าสีแดง... - ไม่ต้องพูดออกมาก็ได้
ตราบใดที่เธอเห็นภาพ เราก็จะเห็น
ทีนี้พอครูเปิดตู้เสื้อผ้าออกมา
ครูอยากให้เธอทำอย่างนี้
โทษทีนะ
นึกภาพศาสตราจารย์สเนป อยู่ในชุดคุณย่าของเธอ
ทำได้มั้ย
เอาล่ะ ไม้กายสิทธิ์พร้อมนะ
หนึ่ง สอง สาม...
ตั้งสมาธิ เนวิลล์ เพ่งไว้
ริดดิคูลัส!
ยอดเยี่ยมมาก เนวิลล์ น่าทึ่งจริงๆ
โอเค ไปต่อข้างหลังเลย เนวิลล์ ทุกๆ คน เข้าแถว
เข้าแถวเร็ว
ครูอยากให้ทุกคนนึกถึง สิ่งที่ตัวเองกลัวมากที่สุด
และทำให้มันกลายเป็นสิ่งที่น่าขำ
ต่อไป รอน
ตั้งสมาธิ เผชิญหน้าความกลัว จงกล้าเข้าไว้
ตั้งท่าเตรียมพร้อมรอน ยกไม้ขึ้นมา
ริดดิคูลัส
ใช่เลย
เห็นมั้ย เก่งมาก เก่งมาก
เหลือเชื่อใช่มั้ยล่ะ นี่มันตลกสุดๆ เลย
ปาราวดี ออกมาเลย
แสดงให้เราดูหน่อย
จงทำจิตให้นิ่ง ตั้งสติไว้
ริดดิคูลัส
คนต่อไป ก้าวมาเลย ก้าวมาเลย
ดีมาก ดีมาก
หยุดนะ!
ริดดิคูลัส
ขอโทษทีนะเด็กๆ วันนี้พอแค่นี้ก่อน
หยิบหนังสือที่อยู่หลังห้องไปด้วยล่ะ
เลิกเรียนได้ โทษทีนะ ไปได้แล้ว
วันนี้พวกเธอฝึกกันมากพอแล้ว
เอาล่ะ จำไว้นะ การได้ไปเที่ยว หมู่บ้านฮอกส์มี้ด ถือว่าเป็นสิทธิพิเศษ
ถ้าหากว่าพวกเธอประพฤติตัวแย่ๆ ในนามโรงเรียนละก็
เธอก็จะไม่ได้รับสิทธิพิเศษนี้อีกต่อไป
ไม่มีลายเซ็นอนุญาต ก็ไม่ได้ไปเที่ยวหมู่บ้าน
นั่นเป็นกฎ พอตเตอร์
คนที่มีใบอนุญาตตามฉันมา ถ้าไม่มี ก็อยู่ที่นี่
อาจารย์ครับ แต่ถ้าอาจารย์เซ็นให้ ผมก็...
ไม่ได้ พ่อแม่ หรือผู้ปกครองเท่านั้นที่เซ็นให้ได้
ฉันไม่ได้เป็นทั้งสองอย่าง มันจะดูไม่เหมาะสมนะ
เสียใจด้วยนะพอตเตอร์
แต่ฉันพูดได้แค่นี้
ช่างมันเถอะเพื่อน แล้วเจอกัน
ศาสตราจารย์ครับ ผมขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย
อยากรู้ใช่มั้ยว่าทำไมครู ถึงไม่ปล่อยให้เธอสู้กับบ็อกการ์ต
ครูว่ามันเห็นชัดอยู่แล้วนะ
ครูคิดเอาเองว่ามันอาจจะกลายร่าง เป็นลอร์ดโวลเดอมอร์
ตอนแรกผมก็คิดถึงโวลเดอมอร์
แต่ผมนึกขึ้นได้ถึงคืนนั้นบนรถไฟ
- กับผู้คุมวิญญาณ - ครูประทับใจนะ
นั่นแปลว่าสิ่งที่เธอกลัวที่สุด ก็คือความหวาดกลัวนั่นเอง
ฉลาดมาก
ก่อนจะหมดสติ
ผมได้ยินเสียงครับ
เสียงผู้หญิง...
กรีดร้อง
พวกผู้คุมวิญญาณจะบังคับเรา ให้นึกถึงความทรงจำที่เลวร้ายที่สุด
ความเจ็บปวดของเรา กลายเป็นพลังของพวกมัน
ผมคิดว่านั่นคือเสียงของแม่
ในคืนที่แม่ถูกฆ่า
รู้มั้ย ตอนครูเห็นเธอครั้งแรก ครูนึกออกทันทีเลยว่าเป็นเธอ
ไม่ใช่จากแผลเป็น แต่จากตาของเธอ
ช่างเหมือนดวงตาของลิลลี่ แม่เธอ
ใช่
ใช่แล้ว ครูรู้จักแม่เธอ
แม่เธอคอยเป็นกำลังใจให้ครู ในเวลาที่ครูไม่มีใครเลยสักคน
ไม่เพียงแต่เป็นแม่มด ที่มีพรสวรรค์โดดเด่นเท่านั้น
เธอยังเป็นผู้หญิงที่มีน้ำใจงามที่สุด
เธอมีวิธีมองเห็นความดีงาม ที่อยู่ในตัวผู้อื่นเสมอ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคนพวกนั้น...
มองไม่เห็นความดี ที่อยู่ในตัวของเขาเอง
แต่ เจมส์ พ่อของเธอกลับตรงกันข้าม
เขา...
ช่างมีพรสวรรค์ในการสร้างเรื่องยุ่งๆ
พรสวรรค์ที่ลือกันว่า เธอได้รับสืบทอดมา
เธอเหมือนพวกเขามากกว่าที่เธอรู้
เมื่อถึงเวลาเธอก็จะรู้ว่า เหมือนมากแค่ไหน
ร้านขนมฮันนี่ดุกส์นี่ยอดมาก แต่ไม่มีอะไร สู้ร้านขายของตลกของซองโก้ได้
แต่เราไม่มีโอกาสได้ไปที่เพิงโหยหวนเลย
- ที่นั่นน่ะเป็นบ้าน... - ที่ผีดุที่สุดในอังกฤษ ฉันรู้
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
สงสัยเนวิลล์จะลืมรหัสผ่านอีกแล้ว
- เฮ้ - อ้าว อยู่นี่เหรอ
เฮ้ ขอทางหน่อย หลบหน่อย ฉันเป็นประธานนักเรียนนะ
ถอยไป ทุกคน
ห้ามใครเข้าไปในหอ จนกว่าจะมีการตรวจค้นทั่วแล้ว
สุภาพสตรีอ้วน เธอหายไป
ก็ดีแล้วนี่ เธอร้องเพลงห่วยจะตาย
ไม่ตลกเลยนะรอน
ทุกคนอยู่ในความสงบ จัดแถวเรียงสี่ แล้วไปที่โรงอาหาร
- เงียบก่อน - หลีกทาง
- อาจารย์ใหญ่มาแล้ว - เร็วเข้า หลีก
- หลีกสิ! - ได้ยินมั้ย หลีกทาง
คุณฟิลช์ รวบรวมพวกผีมา
บอกให้พวกเขาค้นหาสุภาพสตรีอ้วน ตามรูปภาพทุกรูปในปราสาทนี้ด้วย
ไม่ต้องใช้พวกผีหรอกครับศาสตราจารย์
สุภาพสตรีอ้วนอยู่โน่นแล้ว
จะรีบไปไหนกัน ช้าหน่อย
ฟังนะ ฉันเป็นประธานนักเรียน
- กลับมาก่อน - เดินต่อไป
ขอทางด้วย หลีกหน่อย
คุณผู้หญิง ใครทำกับคุณแบบนี้
เขาผู้มีดวงตาเหมือนปีศาจ
และดวงวิญญาณที่ดำมืดดุจดังชื่อ
เขาล่ะค่ะ อาจารย์ใหญ่ คนที่ใครๆ พูดถึงกันอยู่
เขาอยู่ที่นี่ ในที่แห่งหนึ่งของปราสาท
ซิเรียส แบล็ก!
ปิดปราสาทให้แน่นหนา คุณฟิลช์
พวกเธอที่เหลือไปที่ห้องโถงใหญ่
ผมตรวจหอดูดาวและกรงนกฮูกแล้วครับ
แต่ไม่พบอะไรที่นั่น
- ขอบคุณมาก - ชั้นสามก็เรียบร้อยดีครับ
- ดีมาก - ผมไปตรวจคุกใต้ดินแล้วครับ
ไม่มีวี่แววแบล็ก และที่อื่นๆ ในปราสาทก็เช่นกัน
ผมก็ไม่คิดว่าเขาจะป้วนเปี้ยนอยู่หรอก
ฝีมือยอดเยี่ยมเหลือเกินนะครับ
คนๆ เดียว บุกเข้าปราสาทฮอกวอตส์ได้
- โดยไร้ร่องรอยใดๆ - ฝีมือยอดเยี่ยม ไม่ต้องสงสัย
มีทฤษฎีใดบ้างล่ะครับ ที่อธิบายวิธีของเขา
มีเยอะ แต่ทุกข้อล้วนไม่น่าเป็นไปได้ทั้งสิ้น
ถ้าท่านยังจำได้
ก่อนหน้าที่เราจะเปิดเทอม ผมเคยแสดงความกังวล
เกี่ยวกับการที่ท่านเลือกศาสตราจารย์...
ไม่มีศาสตราจารย์คนไหนในปราสาทนี้ ช่วยซิเรียส แบล็กให้เข้ามาหรอก
ผมมั่นใจว่าปราสาทนี้ปลอดภัย
และผมก็แน่ใจเอย่างยิ่ง ที่จะส่งนักเรียนกลับไปพักที่หอพัก
แล้วพอตเตอร์ล่ะครับ เราควรเตือนเขามั้ย
ก็อาจจะ แต่ปล่อยให้นอนไปก่อนเถอะ
ในความฝัน เราจะได้เข้าสู่ โลกของเราโดยแท้จริง
ปล่อยพวกเขาแหวกว่ายในทะเลสุดลึก หรือล่องลอยไปบนก้อนเมฆที่สูงสุดเถอะ
เปิดหนังสือไปหน้า 394
ขอโทษนะครับ ศาสตราจารย์ลูปินไปไหนเหรอครับ
ไม่ใช่ธุระอะไรของเธอนี่ พอตเตอร์
คำอธิบายก็คืออาจารย์ของพวกเธอ ไม่สามารถมาทำการสอนได้
ในเวลานี้
เปิดหนังสือไปหน้า 394
"มนุษย์หมาป่า" เหรอ
แต่ว่า เราเพิ่งเริ่มเรียนเรดแค็พส์ และฮิงกี้พังก์เองนะคะ
เรื่องสัตว์กลางคืนยังต้องอีกหลายสัปดาห์
เงียบเถอะ
เธอเข้ามาเมื่อไหร่น่ะ นายเห็นตอนเธอเข้ามามั้ย
เอาล่ะ มีใครบอกได้ถึงความแตกต่าง
ระหว่างแอนนิเมจัสกับมนุษย์หมาป่า
ไม่มีเลยเหรอ
- น่าผิดหวังจริงๆ - ขอตอบค่ะ
แอนนิเมจัสคือพ่อมดที่เลือก จะแปลงร่างเป็นสัตว์
แต่มนุษย์หมาป่าเลือกไม่ได้
ในคืนพระจันทร์เต็มดวง เขาจะแปลงร่าง และจำไม่ได้ว่าเขาเป็นใคร
เขาอาจฆ่าเพื่อนรักที่ขวางทางได้
นอกจากนี้ มนุษย์หมาป่าจะตอบรับ การเรียกจากพวกเดียวกันเท่านั้น
ขอบใจนะ คุณมัลฟอย
นี่เป็นครั้งที่ 2 แล้ว ที่เธอพูดแทรกขึ้นมา คุณเกรนเจอร์
เธอควบคุมตัวเองไม่ได้รึไง
รึว่าภูมิใจนักที่เป็น "ผู้รู้ไปหมด" ที่น่ารำคาญ
- พูดได้ตรงประเด็นนะ นายว่ามั้ย - หักกริฟฟินดอร์ 5 คะแนน
และเพื่อลงโทษที่พวกเธอไม่ใฝ่รู้ รายงานต้องพร้อมที่โต๊ะฉันเช้าวันจันทร์
ความยาว 2 ม้วนกระดาษ เขียนเรื่องมนุษย์หมาป่า โดยเน้น...
- วิธีการสังเกตมัน - แต่พรุ่งนี้มีแข่งควิดดิชนะ
งั้นเธอคงต้องระวังตัวเป็นพิเศษนะ คุณพอตเตอร์
ถึงแขนขาหักไป ก็เอามาเป็นข้ออ้างไม่ได้
เปิดหน้า 394
คำว่า "มนุษย์หมาป่า"
เป็นคำสนธิในภาษาแองโกล-แซ็กซอน
ซึ่งหมายถึง "คน" และ "หมาป่า"
กลายเป็นมนุษย์หมาป่า
มีหลายวิธีที่คนจะกลายเป็น "มนุษย์หมาป่า"
อาจได้รับอำนาจ ในการเปลี่ยนแปลงรูปร่าง
หรืออาจโดนกัดโดยมนุษย์หมาป่า
ไปเลย แฮร์รี่
ไปเลย แฮร์รี่!
อะเรสโต โมเมนตัม
- เขาดูซีดมากเลยนะ - ซีดเหรอ
จะให้เขาเป็นยังไงล่ะ ตกลงมาตั้งเป็น 100 ฟุต
เออสิ รอน
ลองตกลงมาจากหอดูดาวบ้างสิ และดูว่านายจะเป็นไง
ก็น่าจะเห็นอะไร ชัดกว่าที่เขาเห็นปกตินะ
เธอรู้สึกยังไงบ้าง
- วิเศษสุดๆ - พวกเรากลัวแทบแย่เลย เพื่อน
- เกิดอะไรขึ้น - คือนายตกจากไม้กวาด
อันนั้นรู้ หมายถึงการแข่งสิ ใครชนะ
ไม่มีใครโทษเธอหรอก แฮร์รี่
ผู้คุมวิญญาณไม่ควรจะเข้ามาในสนาม
ดัมเบิลดอร์โมโหมากเลย
พอเขาช่วยเธอเสร็จ เขาก็ไล่พวกนั้นออกไป
มีเรื่องอื่นที่นายควรรู้อีกนะแฮร์รี่
ตอนนายตกลงมา ไม้กวาดนายถูกลมพัด ปลิวไปชนต้นวิลโลว์จอมหวด แล้ว...
มันก็นะ...
ครูเสียใจด้วยเรื่องไม้กวาดของเธอ
พอจะมีทางซ่อมได้มั้ย
ไม่ได้ครับ
ศาสตราจารย์ครับ ทำไมผู้คุมวิญญาณถึงมีผลกับผม
- มากกว่าคนอื่นๆ น่ะครับ - ฟังนะ
ผู้คุมวิญญาณเป็นสิ่งมีชีวิต ที่ต่ำทรามที่สุดในโลก
พวกมันจะกลืนกินความรู้สึกดีๆ ความทรงจำอันแสนสุขทั้งมวล
จนคนๆ นั้นไม่มีอะไรเหลือ
นอกจากประสบการณ์ที่เลวร้ายที่สุด
เธอไม่ได้อ่อนแอหรอกนะแฮร์รี่
ผู้คุมวิญญาณรังควานเธอมากที่สุด
เพราะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับเธอในอดีต
เรื่องที่น่ากลัวเกินกว่า เพื่อนๆ ของเธอจะคาดคิดได้
เธอไม่มีอะไรต้องอับอายเลย
- ผมกลัวครับ ศาสตราจารย์ - เธอคงโง่มากเลยล่ะ ถ้าไม่กลัว
ผมอยากรู้วิธีต่อสู้กับพวกมันครับ อาจารย์สอนผมได้
อาจารย์ไล่มันออกจากรถไฟได้นี่
ก็คืนนั้นมันมีแค่ตัวเดียว
- แต่อาจารย์ก็ไล่มันไปได้ - ครูจะไม่แสร้งเป็นผู้เชี่ยวชาญนะ
แต่เมื่อผู้คุมวิญญาณดูเหมือน จะสนใจในตัวเธอขนาดนี้
บางทีครูน่าจะสอนเธอ
แต่หลังจากช่วงเหยุดเทศกาลนะ
ตอนนี้ ครูต้องขอพักผ่อนก่อน
พวกที่จะไปฮอกส์มี้ด รีบกันหน่อย
- เฮ้ ปล่อยฉันนะ - ฉลาดนี่ แฮร์รี่
- แต่ก็ยังฉลาดไม่พอ - อีกอย่าง เรามีวิธีที่ดีกว่า
ฉันกำลังหาทางไปฮอกส์มี้ดนะ
- เรารู้ - เรารู้
- อย่าห่วง - เราจะพานายไป
- ด้วยวิธีที่เร็วกว่า - ถ้านายไม่ปากโป้ง
- ดูเขาสิ - นี่ ปล่อยฉันเถอะ เร็วเข้า
- เอ้า แฮร์รี่ - พี่ใหญ่จะพาเที่ยวแล้ว
จะทำอะไรกันเนี่ย
- เศษขยะนี่อะไร - เศษขยะ ฟังเขาพูดสิ
นั่นคือเคล็ดลับความสำเร็จของเรา
เราต้องตัดใจให้นายเชียวนะ
แต่เราคิดแล้วว่า นายต้องการมันมากกว่าเราเยอะ
จอร์จ แสดงเลยสิ
ข้าขอสาบานอย่างจริงจัง ว่าข้านั้นหาความดีไม่ได้
"ข้าพเจ้าทั้งหลาย นายจันทร์เจ้า หางหนอน เท้าปุย และเขาแหลม..."
"ภูมิใจเสนอ แผนที่ตัวกวน"
เราเป็นหนี้บุญคุณพวกเขา
เดี๋ยวก่อน
นี่มันฮอกวอตส์นี่
และนั่น...
ไม่จริงน่า
- นั่นคือ... - ดัมเบิลดอร์
- ในห้องทำงาน - เดินทำสมาธิ
ทำบ่อยมาก
- งั้นแผนที่นี้ก็บอกตำแหน่ง... - ทุกๆ คน
- ทุกคนเลยเหรอ - ทุกคน
- ว่าอยู่ที่ไหน - กำลังทำอะไร
- ทุกๆ นาที - ในทุกๆ วัน
- ยอดเลย เอามาจากไหนเนี่ย - จิ๊กมาจากห้องทำงานของฟิลช์ไง
- ตั้งแต่ปี 1 แล้ว - ทีนี้ฟังนะ
มีเส้นทางลับ 7 แห่งที่จะออกจากปราสาท
เราขอแนะนำเส้นทางนี้
ที่ผ่านรูปปั้นยายแก่ตาเดียว
มันไปโผล่ห้องใต้ดินของฮันนี่ดุกส์
รีบหน่อยล่ะ ฟิลช์กำลังมาทางนี้
โอ้ และอย่าลืมล่ะ แฮร์รี่
พอใช้เสร็จแล้ว ให้เคาะแผนที่ แล้วพูดว่า
"แผนลวงสำเร็จแล้ว"
ไม่อย่างนั้นนคนอื่นก็จะอ่านได้
เอาเท่าไหร่นะจ๊ะ
อร่อยจัง
นี่ไงบ้านที่ผีดุที่สุดในอังกฤษ
- ฉันเคยบอกเธอรึยัง - สองหนแล้ว
เธออยากเข้าไปดูใกล้ๆ อีกนิดมั้ย
ที่เพิงโหยหวนน่ะ
จริงๆ ยืนตรงนี้ก็ดีอยู่แล้ว
โอ้โฮ ดูสิว่าใครมายืนอยู่นี่
มองหาซื้อบ้านใหม่ในฝันอยู่เหรอ
ใหญ่ไปหน่อยมั้งวีสลีย์
ครอบครัวนายนอนอัดกันในห้องเดียวนี่
- หุบปากไปเลย มัลฟอย - แหม ไม่เป็นมิตรซะเลยนะ
พวกเรา ฉันว่าถึงเวลาสั่งสอนวีสลีย์
ให้รู้จักเคารพคนที่เหนือกว่าแล้ว
- หวังว่าคงไม่ได้หมายถึงตัวเองนะ - กล้าดียังไงมาพูดกับฉัน
ยัยเลือดสีโคลนโสโครก
นั่นใครน่ะ
- ยืนบื้ออยู่ได้ ทำอะไรบ้างสิ - ทำอะไรล่ะ
เป็นอะไรล่ะมัลฟอย ทำสกีหายเหรอ
หลบไปสิ
หลีกไป
มัลฟอย รอด้วย รอด้วย
แฮร์รี่
ให้ตายสิ แฮร์รี่ มันไม่ตลกเลยนะ
ไอ้พวกพี่เจ้าเล่ห์ ไม่เคยบอกฉันเลย เรื่องแผนที่ตัวกวน
แฮร์รี่ไม่เก็บมันไว้หรอก
เดี๋ยวเขาก็เอาไปคืน ศาสตราจารย์มักกอนนากัล
- จริงมั้ย - อ๋อ แน่ล่ะ
คืนพร้อมผ้าคลุมล่องหนเลยไง
เห็นมั้ยนั่นใคร มาดามโรสเมอร์ทา
- รอนปลื้มเธออยู่แน่ะ - ไม่จริงสักหน่อย
- ศาสตราจารย์มักกอนนากัล - คอร์นีเลียส
ขออนุญาตครับท่าน
- โธ่ แฮกริด - ขอโทษครับ ท่าน
โรสเมอร์ทาที่รัก หวังว่าธุรกิจจะไปได้สวยนะ
คงจะสวยกว่านี้มากถ้ากระทรวง ไม่ส่งผู้คุมวิญญาณ...
- เข้ามาในร้านฉันทุกคืนแบบ - ก็เรา...
- มีฆาตกรแหกคุกออกมา - ซิเรียส แบล็กในฮอกส์มี้ดเนี่ยนะ
เขาจะมาที่นี่ทำไม
แฮร์รี่ พอตเตอร์
แฮร์รี่ พอตเตอร์เหรอ
มานี่มา
แฮร์รี่!
ขอบอก
- พ่อมดแม่มดอายุต่ำกว่า 18 ห้ามเข้า - ปิดประตูด้วย
- หยาบคายจัง - พวกกะโหลกหนา
- กะโหลกหนาเหรอ - กล้าดียังไง
- บังอาจมาว่ากะโหลกหนา - ไอ้เด็กปากเสีย เดี๋ยวเหอะ
ไม่มีใครเข้าผับหรอก
ถ้ารู้ว่าจะต้องเจอกับสิ่งน่ากลัว
ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ ไม่อยากให้ผู้คุมวิญญาณมาแถวนี้แน่
ฉันยืนยันได้เลย
เอ้า ทีนี้เล่าซิว่าเรื่องมันเป็นไง
เมื่อหลายปีก่อน
ตอนที่พ่อแม่ของ แฮร์รี่ พอตเตอร์รู้ตัวว่าจะโดนฆ่า
พวกเขาหนีไปซ่อนตัว มีน้อยคนมากที่รู้ที่ซ่อนนั่น
หนึ่งในนั้นคือซิเรียส แบล็ก และเขาก็บอกมันกับคนที่คุณรู้ว่าใคร
แบล็กไม่เพียงแต่พาคนที่คุณรู้ว่าใคร ไปหาพวกพอตเตอร์ในคืนนั้น
แต่เขายังฆ่าเพื่อนรัก ที่ชื่อปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ด้วย
ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์
- ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์นั่นเหรอ - เด็กชายอ้วนกลม
- ที่คอยตามติด ซิเรียส แบล็กไง - ฉันจำได้
เขาไม่เคยออกห่างเจมส์กับซิเรียสเลย
เกิดอะไรขึ้นล่ะ
ปีเตอร์พยายามเตือนพวกพอตเตอร์
แล้วก็คงทำสำเร็จ
ถ้าไม่ใช่เพราะไปเจอ ซิเรียส แบล็ก เพื่อนเก่าเสียก่อน
แบล็กโหดเหี้ยมมาก เขาไม่ได้ฆ่าเพ็ตติกรูว์
แต่เขาทำลายทิ้งไปเลย
เหลือไว้เพียงนิ้ว
นิ้วเดียวเท่านั้นไม่มีส่วนอื่นอีกเลย
แบล็กอาจจะไม่ได้ฆ่า พวกพอตเตอร์ด้วยมือเขาเอง
แต่เขาก็เป็นต้นเหตุการตาย
และตอนนี้ เขาต้องการจบสิ่งที่เริ่มไว้
- ฉันไม่เชื่อหรอก - นี่ยังไม่ใช่เรื่องที่เลวร้ายที่สุดนะ
- มีอะไรที่เลวร้ายไปกว่านี้ได้อีก - เรื่องนี้ไง
ซิเรียส แบล็ก เคย และจนถึงตอนนี้ก็ยังเป็น...
พ่อทูนหัวของแฮร์รี่ พอตเตอร์
รอน ดูนั่น
- ขอโทษค่ะ ขอทางด้วยค่ะ - สุขสันต์วันคริสต์มาส
แฮร์รี่ เกิดอะไรขึ้น
พวกเขาเป็นเพื่อนกัน
แต่เขาหักหลังพ่อกับแม่
พวกเขาเป็นเพื่อนกัน!
ฉันหวังว่าเขาจะหาฉันเจอ
เพราะถ้าเขามา ฉันก็พร้อมจะสู้
ถ้าเขามา ฉันจะฆ่าเขา
แฮร์รี่
อยู่นี่เอง เธอมาจนได้
เธอแน่ใจนะว่าจะเรียนสิ่งนี้
นี่เป็นคาถาขั้นสูงที่เหนือกว่า
การเรียนในระดับพ่อมดสามัญมาก
ผมแน่ใจครับ
งั้นทุกอย่างก็พร้อมแล้ว
คาถาที่ครูจะนำมาสอนเธอเรียกว่า "คาถาผู้พิทักษ์"
เธอเคยได้ยินมาบ้างมั้ย
ไม่เหรอ
ผู้พิทักษ์เป็นพลังอำนาจ ในทางดีรูปแบบหนึ่ง
มันทำงานเหมือนโล่ ที่คุ้มกันเธอจากผู้คุมวิญญาณ
เป็นอาหารให้ผู้คุมวิญญาณแทนตัวเธอ
แต่ถ้าจะให้คาถานี้ได้ผล เธอต้องเพ่งนึกถึงความทรงจำ
ต้องเป็นความทรงจำที่เปี่ยมสุข
ความทรงจำที่มีพลังอย่างยิ่ง
เธอทำได้มั้ย
ได้นะ ดีมาก
จงหลับตาลง
ตั้งสมาธิ
รื้อฟื้นอดีตขึ้นมา
ได้ความทรงจำในใจรึยัง
ปล่อยให้มันอบอวลไปทั่วร่างเธอ
ไม่มีสิ่งใดอื่นนอกจากความสุข
จากนั้น ร่ายคาถาออกมาว่า "เอกซ์เปกโต พาโตรนุม"
- เอกซ์เปกโต พาโตรนุม - ดีมาก
เริ่มเลยนะ
ไม้กายสิทธิ์เตรียมพร้อม
เอกซ์เปกโต พาโตรนุม
เอกซ์เปกโต...
ไม่เป็นไรแล้ว เอาล่ะ นั่งลงก่อน หายใจลึกๆ
ไม่เป็นไร
ครูไม่ได้หวังว่าเธอจะต้องทำได้ในครั้งแรก
ถ้าทำได้สิน่าแปลก
เอ้า กินซะ
เธอจะรู้สึกดีขึ้น
- ผู้คุมวิญญาณตัวนี้น่ากลัวจัง - เปล่าๆ
มันแค่บ็อกการ์ตน่ะ แฮร์รี่ แค่บ็อกการ์ต
ของจริงจะน่ากลัวกว่านี้ น่ากลัวกว่าอย่างมากมาย
แต่สิ่งที่น่าสนใจก็คือ เธอคิดถึงเรื่องอะไร
- ความทรงจำไหนที่เธอเลือกใช้ - ครั้งแรกที่ผมขี่ไม้กวาดครับ
นั่นยังไม่ดีพอ ยังไม่ใกล้เคียงเลย
มีอีกเรื่องหนึ่งครับ
มันไม่เชิงเป็นความสุขซะทีเดียว
แต่มันก็ใช่
มันเป็นความสุขที่สุดที่ผมเคยมี
แต่มันซับซ้อนอยู่สักหน่อย
มันมีพลังใช่มั้ย
งั้นเราลองใช้มันดู เธอพร้อมมั้ย
ลุยเลยครับ
เอกซ์เปกโต พาโตรนุม
เอกซ์เปกโต พาโตรนุม!
ต้องงี้สิ
เยี่ยมมาก แฮร์รี่ เยี่ยมมาก
ผมว่าวันนี้แค่นี้ก่อนแล้วกันครับ
ได้ นั่งลงก่อนสิ
กินซะ มันช่วยฟื้นพลัง มันช่วยได้มากเลย
ครูอยากให้เธอรู้ไว้นะ แฮร์รี่
ครูคิดว่าเธอเก่งพอๆ กับ พ่อของเธอเชียวแหละ
และนั่นถือว่าเป็นคำชมนะ
ผมคิดถึงพ่อครับ
กับแม่ด้วย
มองเห็นหน้าพวกเขา
พวกเขากำลังคุยกับผม
แค่พูดคุย
นั่นคือความทรงจำที่ผมเลือก
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันจริงหรือเปล่า
แต่ก็เป็นความสุขที่สุดของผม
- วันนี้อากาศดีจัง - ดีมาก
ถ้าหากเธอไม่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ล่ะก็นะ
ฉีกเป็นชิ้นๆ พูดถึงอะไรอยู่น่ะ
- โรนัลด์ทำหนูหาย - ฉันไม่ได้ทำหาย
- แมวของเธอฆ่ามัน - เหลวไหล
แฮร์รี่ นายก็เห็นเวลาที่เจ้าสัตว์ร้าย กระหายเลือดของเธอ
คอยดักซุ่มโจมตีนี่
แล้วสแคบเบอร์ก็หายไป
เธอก็ควรจะเรียนรู้วิธีดูแล สัตว์เลี้ยงของเธอให้ดีกว่านี้
- แมวของเธอฆ่ามัน - ไม่ใช่
- ใช่ - ไม่ใช่
เป็นยังไงบ้างคะ แฮกริด เรื่องการไต่สวนน่ะ
เริ่มแรก คณะกรรมการผลัดกันพูดว่า
ทำไมเราถึงต้องมาประชุมกัน
และฉันก็ลุกขึ้นอธิบาย
ว่าบัคบีคเป็นฮิปโปกริฟฟ์ที่ดี ชอบทำความสะอาดขนอยู่เสมอ
จากนั้น ลูเซียส มัลฟอย ก็ลุกขึ้น พวกเธอคงจะนึกภาพออกนะ
เขาพูดว่าบัคบีคเป็นสัตว์ร้าย ที่อันตรายอย่างยิ่งยวด
อาจฆ่าคนให้ตายได้เพียงแค่ใช้ตามอง
แล้วไงต่อ
แล้วเจ้าลูเซียสเลยขอให้ลงโทษขั้นสูงสุด
ไม่ใช่ไล่คุณออกนะ
เปล่า ฉันไม่ได้โดนไล่ออก
แต่บัคบีคถูกตัดสินประหารชีวิต
แมงมุม มี...
มีแมงมุมเต็มไปหมด
พวกมันอยากให้ฉันเต้นแท็ป
- ฉันไม่อยากเต้นแท็ปนี่ - นายก็บอกแมงมุมไปสิรอน
ใช่ บอกมันไป ฉันจะบอกมัน
[อาร์กัส ฟิลช์]
[ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์]
- ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์เหรอ - เด็กชายอ้วนกลม
- ที่คอยตามติด ซิเรียส แบล็กไง - แบล็กโหดเหี้ยมมาก
เขาไม่ได้ฆ่าเพ็ตติกรูว์ แต่เขาทำลายทิ้งไปเลย
- ดับไฟนั่นซะ - ขอโทษครับ
[แฮร์รี่ พอตเตอร์ - ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์]
- ระวังหน่อย ไอ้หนู - เรากำลังจะนอน
ใช่แล้ว
[เซเวอร์รัส สเนป]
แผนลวงสำเร็จแล้ว น็อกซ์
พอตเตอร์
ออกมาเดินท่อมๆ อยู่ทำไมกลางดึก
ผมเดินละเมอน่ะครับ
เธอนี่ทำตัวเหมือนพ่อเลยนะ พอตเตอร์
เขาก็ชอบทำท่าเย่อหยิ่งจองหอง เดินกร่างไปทั่วปราสาท
พ่อผมไม่ได้หยิ่งจองหอง ผมก็ด้วย
แล้วถ้าไม่ว่าอะไร ผมจะขอบคุณมากเลย ถ้าครูลดไม้ลงสักหน่อย
ล้วงของในกระเป๋าออกมา
ล้วงออกมาเดี๋ยวนี้
นี่อะไร
- เศษกระดาษเผื่อเอาไว้ใช้ครับ - งั้นเหรอ กางออกซิ
จงเผยความลับของเจ้า
อ่านซิ
"ข้าพเจ้าทั้งหลาย นายจันทร์เจ้า หางหนอน เท้าปุย และเขาแหลม"
"ขอกล่าวชมเชย แด่ศาสตราจารย์สเนป และ..."
อ่านต่อสิ
"และขอร้องให้เขายกจมูกอันใหญ่ยักษ์ ออกไปจากกิจของผู้อื่น"
- เจ้าตัวอวดดีไร้... - ศาสตราจารย์
สวัสดี ลูปิน
ออกมาเดินเล่นอาบแสงจันทร์รึไง
แฮร์รี่
เธอไม่เป็นไรนะ
เดี๋ยวก็รู้ว่าจะเป็นรึไม่เป็น
ผมเพิ่งจะริบของกลางที่น่าสงสัย ชิ้นนึงมาได้จากคุณพอตเตอร์
ลองดูสิลูปิน
คุณชำนาญเรื่องพวกนี้นี่นะ
เห็นชัดเลยว่ามันเต็มไปด้วยมนตร์ดำ
ถ้าจะให้พูดจริงๆ นะ เซเวอร์รัส
มันก็แค่กระดาษที่ออกแบบมา ให้สบประมาทคนที่...
พยายามจะอ่านมันเท่านั้น
สงสัยจะเป็นของจากร้านซองโก้
ยังไงก็ตาม ผมจะเอาไปสำรวจดูว่า มันมีคุณสมบัติอะไรซ่อนอยู่อีก
ก็อย่างที่คุณบอกนะ ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้
แฮร์รี่ เธอมากับครูหน่อยสิ
ศาสตราจารย์ ราตรีสวัสดิ์ครับ
ไปกันเถอะ
หูหนวกรึเปล่า บอกว่าให้ดับไฟไง
เข้ามาสิ
ครูนึกไม่ออกเลยนะว่า แผนที่นี้มาอยู่กับเธอได้ยังไง
แต่บอกตามตรง ครูแปลกใจที่เธอไม่เอามันมาให้
เธอไม่คิดเหรอว่าถ้าแผนที่นี้ ไปตกอยู่ในมือ ซิเรียส แบล็ก
มันจะนำเขามาหาเธอ
- ไม่เหรอ - ไม่ครับ
พ่อเธอก็ไม่เคยทำตามกฎเหมือนเธอ
แต่เขากับแม่ของเธอยอมสละชีวิต เพื่อให้เธอรอดตาย
แล้วเธอเสี่ยงเอาการเสียสละนี้มาแลก กับการเดินเพ่นพ่านไปทั่วปราสาท
โดยไม่ป้องกันตัวเองจากฆาตกรแหกคุก ซึ่งถือเป็นการทดแทนคุณที่แย่มาก
ครูจะไม่ปกป้องเธออีก แฮร์รี่
- เข้าใจแล้วนะ - ครับผม
ครูอยากให้เธอกลับไปที่หอ และอยู่ที่นั่น
ห้ามเดินแวะเวียนไปที่ไหนอีก
ถ้าเธอทำ ครูจะรู้
ศาสตราจารย์ครับ ผมอยากเรียนว่า ผมไม่คิดว่าแผนที่นั้นจะใช้การได้
ก่อนหน้านี้ มันบอกว่า มีใครบางคนในปราสาท
คนที่ผมรู้ว่าตายไปแล้ว
จริงเหรอ แล้วคนนั้นคือใครล่ะ
ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์
เป็นไปไม่ได้
นั่นคือที่ผมเห็นครับ
ราตรีสวัสดิ์ครับ ศาสตราจารย์
เปิดใจให้กว้าง มองออกไปเหนือสิ่งสามัญ
ศิลปะของการทำนายลูกแก้วนั้น ก็คือการมองให้เห็นจากดวงตาภายใน
เป็นทางเดียวที่เธอ จะมองเห็นอนาคต ลองดูอีกที
มาดูกันซิว่าเห็นอะไร
ขอหนูลองดูหน่อยได้มั้ยคะ
หนูเห็นกริม น่าจะใช่นะ
หนูน้อย นับจากนาทีแรก ที่เธอก้าวเข้ามาเรียนวิชานี้
ฉันก็รู้เลยว่าเธอไม่ได้มีพลังอันสูงส่ง
ที่ศิลปะแห่งการพยากรณ์ต้องการ
เห็นมั้ยล่ะจ๊ะ
เธออาจยังอายุน้อย
แต่หัวใจของเธอช่างเหี่ยวแห้ง ราวกับสาวทึนทึก
วิญญาณของเธอ ก็ไร้ความรู้สึกราวกับหน้าหนังสือ
ที่เธอยึดติดกับมันอย่างแน่นหนา
ฉันพูดอะไรผิดเหรอ
เธอเสียสติไปแล้ว เฮอร์ไมโอนี่น่ะ
ถึงแม้เธอจะเสียสติตลอดอยู่แล้ว
แต่คราวนี้มันชัดเจนจนทุกคนมองเห็นได้
เดี๋ยวก่อนนะ
- เราเอานี่ไปคืนดีกว่า - ฉันไม่กลับไปหรอก
- ก็ได้ แล้วเจอกัน - แล้วเจอกัน
แฮร์รี่ พอตเตอร์...
- ศาสตราจารย์ทรีลอว์นี่ย์ - เขาจะกลับมาคืนนี้
ว่าไงนะครับ
คืนนี้ คนที่หักหลังเพื่อนของเขา ฆาตกรจิตใจต่ำทราม...
จะเป็นอิสระ
เลือดผู้บริสุทธิ์จะไหลริน
ผู้รับใช้และเจ้านาย จะกลับมาอยู่ร่วมกันอีกครั้ง
ขอโทษทีนะจ๊ะหนุ่มน้อย เธอพูดอะไรเหรอจ๊ะ
เปล่า
ไม่ได้พูดครับ
ไม่อยากเชื่อว่าพวกเขาจะฆ่าบัคบีค
มันโหดร้ายเกินไป
- ยังเลวร้ายได้อีกนะ - ฉันบอกแล้วไง
พ่อบอกว่าให้ฉัน เก็บหัวฮิปโปกริฟฟ์ไว้ได้
ฉันจะบริจาคมันให้ห้องนั่งเล่นกริฟฟินดอร์
เป็นความรู้สึกที่ดีเยี่ยมเลย
- ดูสิว่าใครมา - มาดูโชว์ชุดพิเศษเหรอ
นาย นายมันเลวทรามต่ำช้า น่าขยะแขยง!
เฮอร์ไมโอนี่ อย่า
เขาไม่มีค่าพอหรอก
มัลฟอย เป็นอะไรรึเปล่า
ไปกันเถอะ เร็วเข้า
- รีบไปเร็ว - ห้ามเล่าให้ใครฟัง เข้าใจมั้ย
รู้สึกดีชะมัดเลย
ไม่ใช่แค่ดี เยี่ยมเลยต่างหาก
ดูมันสิ
ชอบกลิ่นต้นไม้ยามลมโชยมา
ทำไมเราไม่ปล่อยมันไปล่ะฮะ
พวกเขารู้แน่ว่าฉันทำ แล้วดัมเบิลดอร์ก็จะเจอปัญหา
เขากำลังมานะ ดัมเบิลดอร์น่ะ
เขาบอกว่าอยากอยู่กับฉันตอนที่...
ตอนที่มันเกิดขึ้น
เป็นคนยิ่งใหญ่จริงๆ ดัมเบิลดอร์
ยิ่งใหญ่มากๆ
- เราจะอยู่กับคุณด้วยค่ะ แฮกริด - พวกเธออยู่ไม่ได้นะ
คิดว่าฉันอยากให้พวกเธอ เห็นภาพนั้นเหรอ
ไม่
พวกเธอดื่มชาเสร็จแล้ว ก็รีบไปซะ
อ้อ ก่อนจะไปนะ รอน
สแคบเบอร์ แกยังไม่ตาย
เธอควรดูแลมันให้ดีกว่านี้รอน
เธอน่าจะต้องขอโทษใครบางคนนะ
ก็ได้
ถ้าเจอครุกแชงก์คราวหน้า ฉันจะขอโทษมัน
หมายถึงฉันย่ะ
เดี๋ยวก่อน นั่นอะไรน่ะ
แฮกริด
ให้ตายสิ
ไม่ใช่ ท่านรัฐมนตรี ทางนี้
เย็นมากแล้ว เกือบจะมืดแล้วด้วย
พวกเธอไม่ควรอยู่ที่นี่
ถ้ามีใครเห็นพวกเธออยู่นอกปราสาท ในเวลานี้ พวกเธอจะเดือดร้อน
เดือดร้อนมากๆ โดยเฉพาะเธอ แฮร์รี่
รอสักครู่นะครับ
เร็วสิ เร็วเข้า
แฮกริด
ไม่เป็นไรนะครับ คุณจะไม่เป็นไร
รีบไป เร็วเข้า
- ดูพุ่มไม้ที่อยู่ตรงเนินลาดนั่นสิ - ตรงเนินนั่น
- เนินนั่น อ้าว... แฮกริด - ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์
- สวัสดีแฮกริด - ท่านรัฐมนตรี เชิญครับ
- เข้ามาดื่มชาก่อนมั้ย - ไม่ละ แฮกริด
- ทุกๆ ท่าน - ผมขอชาสักแก้วก็ได้
เรามาคุยเรื่องธุระของเรากันเลยดีกว่า
คณะกรรมการเพื่อการกำจัด สัตว์ประหลาดที่เป็นอันตราย
เห็นพ้องว่าฮิปโปกริฟฟ์ที่รู้จักกัน ในนาม บัคบีค
หรือผู้ต้องหาของเรา จะต้องถูกประหารวันนี้ ตอนตะวันตกดิน
- โธ่ โธ่... - ไม่เป็นไรนะ แฮกริด
- ไม่เป็นไรครับ ผมทำใจแล้ว - การประหารจะเริ่มขึ้น...
อะไรเหรอ
ฉันว่าฉันเพิ่งเห็น...
- ช่างมันเถอะ - ไปกันเถอะ
บัคบีคมันไม่ได้ตั้งใจ
ไม่นะ
มันกัดฉัน เจ้าสแคบเบอร์
รอน รอน
- รอน - สแคบเบอร์ กลับมา
รอก่อน
- สแคบเบอร์ แกกัดฉัน - แฮร์รี่ เธอรู้รึเปล่าว่านี่มันต้นอะไร
ท่าไม่ดีแล้ว รอน วิ่ง!
แฮร์รี่ เฮอร์ไมโอนี่ วิ่ง!
นั่นมันกริม
- ช่วยด้วย แฮร์รี่ - รอน เดี๋ยวก่อน
แฮร์รี่!
- ช่วยด้วย - รอน!
- รอน รอน - รอน
ตามฉันมา
หลบเร็ว
ก้มลง
แฮร์รี่!
- ขอโทษนะ - ไม่ต้องห่วง
เธอว่าอุโมงค์นี้จะไปโผล่ที่ไหน
ฉันพอเดาออก
แต่หวังว่าคงจะคิดผิดนะ
เราอยู่ในเพิงโหยหวน ใช่มั้ย
มาเถอะ
รอน
- รอน เป็นอะไรหรือเปล่า - หมาตัวนั้น ไปไหนแล้ว
แฮร์รี่ มันเป็นกับดัก เขาคือหมาตัวนั้น เขาเป็นแอนนิเมจัส
ถ้าคุณจะฆ่าแฮร์รี่ คุณต้องฆ่าพวกเราด้วย
ไม่ คืนนี้จะมีคนตายเพียงคนเดียว
นั่นก็คือแก
เธอจะฆ่าฉันเหรอ แฮร์รี่
เอกซ์เปลลิอาร์มัส!
เป็นไงบ้างล่ะ ซิเรียส นายดูโทรมชะมัดยาดเลย
ในที่สุดเนื้อหนังของนาย ก็สะท้อนให้เห็นความบ้าที่ซ่อนอยู่
นายก็รู้จักความบ้าคลั่ง ที่ต้องซุกซ่อนไว้ดีนี่นา รีมัส
- ฉันเจอมันแล้ว - ฉันรู้
- มันอยู่ที่นี่ - ฉันเข้าใจ
- งั้นฆ่ามันเลย - ไม่นะ!
หนูเชื่อใจครู
แต่ตลอดเวลาครูกลับเป็นเพื่อนกับเขา
เขาเป็นมนุษย์หมาป่า และนั่นทำให้เขาขาดสอน
เธอรู้มานานแค่ไหนแล้ว
- ตั้งแต่ศาสตราจารย์สเนปให้เขียนเรียงความ - ให้ตายสิ เฮอร์ไมโอนี่
เธอเป็นแม่มดวัยเยาว์ที่ฉลาดที่สุด ที่ครูเคยพบมาเลย
เลิกคุยได้แล้ว รีมัส เร็วเข้า ฆ่ามันกันเถอะ
- คอยก่อน - ฉันคอยมานานพอแล้ว!
ตลอด 12 ปี!
ในคุกอัซคาบัน
ก็ได้... ฆ่ามันเลย
แต่ขอเวลาอีกนาทีเดียว แฮร์รี่มีสิทธิ์จะรู้ว่าทำไม
ผมรู้แล้ว
คุณทรยศพ่อแม่ผม
- คุณทำให้พวกเขาต้องตาย - ไม่ใช่เขาหรอกที่ทรยศ
คนที่ทรยศพ่อแม่ของเธอ
คือคนที่ฉันคิดว่าตายไปแล้ว แต่ฉันเพิ่งรู้ว่ามันยังไม่ตาย
- แล้วเขาคือใครล่ะ - ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์
และเขาก็อยู่ในห้องนี้ ตอนนี้ด้วย
ออกมา ออกมา ปีเตอร์
- ออกมาเล่นกันหน่อยสิวะ - เอกซ์เปลลิอาร์มัส
การแก้แค้นช่างแสนหวาน
ฉันหวังอยู่ตลอดว่าจะเป็นคนที่จับนายได้
เซเวอร์รัส...
ฉันบอกดัมเบิลดอร์ว่านาย ช่วยเพื่อนเก่าให้เข้าไปในปราสาท
และนี่คือหลักฐาน
พ่อคนฉลาด สเนป
แต่เป็นอีกครั้งที่นายใช้สติปัญญา วิเคราะห์สถานการณ์
มาสร้างข้อสรุปที่ผิดพลาดอีกหน
ขอตัวก่อนแล้วกันนะ
รีมัสกับฉันมีธุระต้องสะสางให้จบ
งั้นบอกเหตุผลมา
กรุณาด้วย
- เซเวอร์รัส อย่าทำอะไรโง่ๆ - ไม่ได้หรอก มันเป็นสันดาน
- ซิเรียส เงียบน่า - นายสิเงียบ รีมัส
ดูพวกนายสิ ทะเลาะกัน อย่างกับคู่แต่งงานที่ใกล้ฝั่ง
ทำไมนายไม่ออกไปเล่น ผสมสารเคมีของนายวะ
ฉันจะฆ่านายตอนนี้ก็ได้ รู้ไว้ด้วย
แต่ทำไมต้องปฏิเสธผู้คุมวิญญาณล่ะ
พวกนั้นคอยเจอหน้านายมาตั้งนาน
ฉันไปสะกิดโดน ต่อมความกลัวเข้ารึไง ใช่สินะ
จุมพิตของผู้คุมวิญญาณ
นึกออกใช่มั้ยว่ามันจะเป็นยังไง
ได้ยินมาว่า มันสุดแสนจะทนดูได้
แต่ฉันก็จะพยายามเต็มที่
เซเวอร์รัส ขอร้องล่ะ
เดินไปก่อนเลย
เอกซ์เปลลิอาร์มัส
- แฮร์รี่ นายทำอะไรเนี่ย - เธอทำร้ายอาจารย์
- เล่าเรื่อง ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์มา - เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรา
เราคิดว่าเขาเป็นเพื่อนเรา
ไม่ เพ็ตติกรูว์ตายแล้ว
- คุณฆ่าเขา - เปล่า เขาเปล่า
ครูก็คิดเหมือนเธอ จนกระทั่ง เธอบอกว่าเห็นเพ็ตติกรูว์ในแผนที่
- แผนที่นั่นโกหก - แผนที่ไม่เคยโกหก
เพ็ตติกรูว์ยังมีชีวิตอยู่
และเขาก็อยู่นั่นไง
- ผมเหรอ เขาบ้าไปแล้ว - ไม่ใช่เธอ
หนูของเธอ
- สแคบเบอร์อยู่กับบ้านผมมา... - 12 ปี
เป็นอายุที่ยืนมากเลยนะ สำหรับหนูตัวนึง
- นิ้วมันหายไปนิ้วนึงด้วยใช่มั้ย - แล้วไงล่ะ
ชิ้นส่วนเดียวของเขาที่เหลือคือ...
นิ้วมันไง
ไอ้ขี้ขลาดสารเลวมันตัดนิ้วออก เพื่อให้คนคิดว่าตายไปแล้ว
- จากนั้นก็แปลงร่างเป็นหนู - พิสูจน์สิ
- ส่งมันให้เขา รอน - คุณจะทำอะไรกับมันน่ะ
สแคบเบอร์
อย่ายุ่งกับมันนะ ปล่อยมันนะ คุณจะทำอะไรน่ะ
รีมัส
ซิเรียส
เพื่อนรักของฉัน
แฮร์รี่ ดูเธอสิ
ช่างเหมือนพ่ออะไรแบบนี้
เหมือนเจมส์จริงๆ เราเป็นเพื่อนรักกัน
ยังมีหน้ามาพูดกับแฮร์รี่อีกเหรอ
กล้าพูดถึงเจมส์ต่อหน้าเขาได้ยังไง
แกขายเจมส์กับลิลลี่ ให้โวลเดอมอร์ ใช่มั้ย
ฉันไม่มีทางเลือก
เจ้าแห่งศาสตร์มืด นายไม่รู้หรอก เขามีอาวุธทรงอานุภาพ
ถามตัวเองสิ ซิเรียส เป็นนาย นายจะทำยังไง
- นายจะทำยังไง - ฉันยอมตายโว้ย
ฉันยอมตายดีกว่าจะทรยศเพื่อน
แฮร์รี่ เจมส์คงไม่อยากให้ฉันถูกฆ่าหรอก
พ่อเธอ... พ่อเธอต้องไว้ชีวิตฉันแน่
เขาคงมีเมตตาต่อฉัน
แกน่าจะรู้นะปีเตอร์
ถ้าโวลเดอมอร์ไม่ฆ่าแก เราก็จะฆ่าเอง
- พร้อมกันเลย - อย่า!
- แฮร์รี่ เจ้าหมอนี่... - ผมรู้ว่าเขาเป็นยังไง
แต่เราจะเอาเขากลับไปที่ปราสาท
ขอบใจ พ่อหนุ่ม
- ขอบใจมาก - ถอยไปนะ
ผมบอกว่าเราจะพาคุณไปที่ปราสาท
หลังจากนั้นก็จะส่งคุณ ให้ผู้คุมวิญญาณ
ขอโทษนะที่กัดเธอ มันคงเจ็บนิดหน่อย
นิดหน่อยเหรอ นิดหน่อยอะไรกัน
- คุณเกือบจะฉีกขาผมแล้ว - ฉันพยายามจะจับหนูน่ะ
ปกติแล้ว ตอนเป็นหมา ฉันสุดแสนจะสุภาพน่ารักนะ
จริงๆ แล้ว มีหลายครั้งเลย
ที่เจมส์บอกให้ฉันเปลี่ยนเป็นหมาแบบถาวร
เรื่องมีหางฉันพอรับไหว
แต่เห็บเนี่ยสิ ไม่ไหวจะทนจริงๆ
โอเคนะ
- ไปหาเขาเถอะ - ไม่ ช่างมันเถอะ ไม่เป็นไร
ฉันจะอยู่กับนาย
เธอไปเถอะ ฉันจะอยู่เอง
- นายไหวนะ - สบายมาก ไปเถอะ
- ดูเธอเจ็บมากเลยนะ - เจ็บมาก
เขาอาจจะ...
ต้องตัดขาฉันก็ได้
ไม่หรอก มาดามพอมฟรีย์ จะต้องรักษาได้แน่ๆ
สายไปแล้ว ขามันเสียแล้ว
ต้องถูกตัดทิ้งแน่เลย
สวยจริงๆ นะ ว่ามั้ย
ฉันไม่เคยลืมวันแรก ที่ได้เดินผ่านเข้าประตูไป
มันคงดีนะ ถ้าได้ทำอย่างนั้นอีก ในฐานะคนปกติ
ประเสริฐมากเลยนะ เรื่องที่เธอทำไปเมื่อกี้
เขาไม่คู่ควรที่จะได้รับด้วยซ้ำ
ผมคิดว่าพ่อคงไม่อยากให้ เพื่อนรักทั้งสองคน
ต้องเป็นฆาตกรหรอกครับ
อีกอย่าง
ถ้าเขาตาย ความจริงก็จะตายไปด้วย
ถ้าเขาอยู่ คุณก็เป็นอิสระ
จะทำอะไรก็ได้ แต่ไม่เอาผู้คุมวิญญาณนะ
รอน ฉันเป็นสัตว์เลี้ยงที่น่ารักของเธอไง
อย่าให้พวกนี้ส่งฉันให้ผู้คุมวิญญาณเลยนะ
ฉันเป็นหนูของเธอนะ
แม่หนูคนสวย
- แม่หนูผู้แสนฉลาด หนูคงไม่ยอม... - ออกมาห่างๆ เลย
ฉันไม่รู้ว่าเธอรู้มั้ย แฮร์รี่
แต่ตอนที่เธอเกิด
เจมส์กับลิลลี่ ยกให้ฉันเป็นพ่อทูนหัวของเธอ
ผมรู้ฮะ
ฉันเข้าใจนะ ถ้าเธอเลือกจะอยู่ กับป้าและลุงของเธอ
แต่ถ้าเธออยากจะมีบ้านอื่นละก็...
อะไรนะ ไปอยู่กับคุณเหรอครับ
ฉันก็แค่คิดดูเท่านั้นแหละ ฉันเข้าใจนะถ้าเธอไม่อยากไป
แฮร์รี่!
รีมัส ไอ้เพื่อนยาก คืนนี้นายกินยามารึเปล่า
นายรู้ใช่มั้ยว่านายเป็นใคร
หัวใจดวงนี้คือตัวตนของนาย อยู่ตรงนี้
ร่างกายก็แค่ร่างกายเท่านั้น
เอกซ์เปลลิอาร์มัส
แฮร์รี่
รีมัส รีมัส
วิ่ง วิ่ง!
- เร็วเข้า - เดี๋ยว เดี๋ยว
เฮอร์ไมโอนี่
ไม่ดีหรอก ไม่ดีแน่
ศาสตราจารย์คะ
ศาสตราจารย์ลูปิน
คุณหมาใจเย็น คุณหมาเย็นไว้
อยู่นี่เอง พอตเตอร์
ซิเรียส
กลับมานี่นะ พอตเตอร์
ซิเรียส
ไม่นะ ซิเรียส!
เอกซ์เปกโต พาโตรนุม
แฮร์รี่
ฉันเห็นพ่อฉัน
อะไรนะ
เขาไล่ผู้คุมวิญญาณไป
เขาอยู่อีกฝั่งของทะเลสาบ
ฟังให้ดีแฮร์รี่ พวกเขาจับซิเรียสไปแล้ว
ผู้คุมวิญญาณจะทำพิธีมอบจุมพิต ในอีกไม่กี่นาทีนี้
- พวกเขาจะฆ่าซิเรียสเหรอ - เปล่า เลวร้ายกว่านั้น
เลวร้ายกว่ามาก
พวกนั้นจะดูดเอาวิญญาณเขาไป
อาจารย์ใหญ่คะ ท่านต้องหยุดพวกเขา
- พวกเขาจับผิดคนค่ะ - จริงครับ ซิเรียสเป็นผู้บริสุทธิ์
- สแคบเบอร์เป็นคนทำครับ - สแคบเบอร์เหรอ
หนูของผมเองครับ
มันไม่ได้เป็นหนูจริงๆ เอ้อ... มันเป็นหนูของเพอร์ซี่ พี่ผมน่ะครับ
- แต่พอพ่อกับแม่ให้นกฮูกเขา... - ประเด็นคือ เรารู้ความจริงค่ะ
- เชื่อเถอะค่ะ - ครูเชื่อ คุณเกรนเจอร์
แต่ฉันคงต้องบอกว่า
แต่คำพูดของพ่อมดแม่มดอายุ 13 คงจะทำให้คนเชื่อได้ไม่กี่คน
เสียงของเด็ก ต่อให้สัตย์ซื่อ หรือจริงเพียงใด
ก็คงไร้ความหมายถ้าคนไม่อยากรับฟัง
เวลาช่างเป็นสิ่งที่ลึกลับ
เปี่ยมพลัง
และการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกกับมัน ก็เป็นอันตราย
ซิเรียส แบล็ก ถูกขังอยู่ที่ คุกชั้นบนสุดของหอคอยมืด
เธอรู้กฎอยู่แล้วนะ คุณเกรนเจอร์
ต้องไม่ให้ใครเห็น
และจะให้ดี ต้องกลับมา ก่อนเสียงระฆังครั้งสุดท้าย
ถ้าไม่ทัน ผลที่ตามมา จะใหญ่หลวงเกินกว่าฉันจะพูดได้
แต่ถ้าเธอทำสำเร็จในคืนนี้
จะช่วยชีวิตที่บริสุทธิ์ได้มากกว่าหนึ่ง
ครูคิดว่าหมุนสามรอบก็คงพอ
โอ้ อีกอย่างนะ
ถ้าไม่แน่ใจ ครูพบว่าการเดินตาม รอยเท้าเดิม จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี
โชคดีนะ
อาจารย์ใหญ่พูดอะไรของเขาน่ะ
เสียใจด้วยนะรอน แต่เธอเดินไม่ได้
นี่มันเกิดอะไรขึ้น
- รอนไปไหน - ทุ่มครึ่งเหรอ
เราอยู่ที่ไหนตอนทุ่มครึ่ง
ไม่รู้สิ ไปบ้านแฮกริดมั้ง
เร็วเข้า เราให้ใครเห็นไม่ได้
เฮอร์ไมโอนี่
เฮอร์ไมโอนี่ เฮอร์ไมโอนี่ เดี๋ยว
เฮอร์ไมโอนี่ ช่วยบอกหน่อยเถอะ ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่
นาย!
นายมันเลวทรามต่ำช้า น่าขยะแขยง
นั่นเรานี่
เฮอร์ไมโอนี่ อย่า
เขาไม่มีค่าพอหรอก
นี่มันผิดปกติแล้ว
นี่คือเครื่องย้อนเวลา แฮร์รี่
ศจ.มักกอนนากัลให้ฉันตั้งแต่เทอมแรก
ฉันถึงเข้าเรียนได้ทุกวิชาตลอดปีไง
- นี่เราย้อนเวลากลับมาเหรอ - ใช่
เห็นได้ชัดว่าดัมเบิลดอร์อยาก ให้เรากลับมาในช่วงเวลานี้
ต้องมีบางอย่างที่เขาอยาก ให้เราเข้าไปเปลี่ยน
หมัดหนักดีนี่
ขอบใจ
มัลฟอยมาทางนี้แล้ว
- คอยด้วย - หลีกทางฉันนะ
- เร็วเข้า - ห้ามเล่าให้ใครฟัง เข้าใจมั้ย
- โอเค - ฉันจะแก้แค้นนังเลือดโคลนนั่น
จำคำฉันไว้เลย
- รู้สึกดีชะมัด - ไม่ใช่แค่ดี ยอดเยี่ยมต่างหาก
เร็วเข้า เราต้องไปบ้านแฮกริด
ดูสิ บัคบีคยังไม่ตาย
จริงสิ
จำได้มั้ย ดัมเบิลดอร์พูดว่าอะไร
ถ้าเราทำสำเร็จ
จะช่วยชีวิตบริสุทธิ์ได้มากกว่าหนึ่ง
ไปกันเถอะ
เป็นคนยิ่งใหญ่จริงๆ ดัมเบิลดอร์
ยิ่งใหญ่มากๆ
เขามากันแล้ว ฉันควรรีบ
ฟัดจ์ต้องได้เห็นบัคบีค ก่อนที่เราจะขโมยมัน
ไม่อย่างนั้น เขาจะคิดว่าแฮกริดปล่อยมันไป
สแคบเบอร์ แกยังไม่ตาย
- เธอควรดูแลมันให้ดีกว่านี้รอน - นั่นเพ็ตติกรูว์
แฮร์รี่ ไม่ได้นะ
เฮอร์ไมโอนี่ นั่นคนที่หักหลังพ่อแม่ฉัน
- เธอคงไม่คิดว่าฉันจะนั่งเฉยๆ ได้นะ - ได้สิ เธอต้องทำได้
แฮร์รี่ ตอนนี้เธออยู่ในกระท่อม ของแฮกริดนะ
ถ้าเธอเข้าไปตอนนี้ ตัวเธอในนั้นจะคิดว่าตัวเองเสียสติ
นี่คือเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้น กับพ่อมดที่เข้าไปยุ่งกับเวลา
เราจะให้ใครพบเห็นไม่ได้
จำทางเดินนี้ได้มั้ยครับ ท่านรมต.
ฟัดจ์กำลังมา
แล้วเรายังไม่ออกมาเหรอ
ทำไมเราไม่ออกมาล่ะ
จะบ้าเหรอ
นั่นเจ็บนะ
โทษที
เรากำลังออกมาทางประตูหลัง ไปเถอะ
ผมข้างหลังฉัน เป็นอย่างนั้นจริงๆ เหรอ
เฮอร์ไมโอนี่...
อะไรเหรอ
ฉันว่าฉันเพิ่งเห็น...
- ช่างมันเถอะ - ไปกันเถอะ
ผมว่ามันออกจะ...
ไปเลย แฮร์รี่ ไปเลย
หลีกนะ ไปให้พ้น
ท่านรัฐมนตรี ท่านอยากให้ผม ไปดูด้วยจริงๆ เหรอ
เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น
ถ้าอย่างนั้นก็ดี
ในนามของตัวแทนคณะกรรมการ...
เอาล่ะ ท่านสุภาพบุรุษ ออกไปข้างนอกกันดีกว่า
ท่านรัฐมนตรี ผมคิดว่า ผมควรจะเซ็นชื่อด้วยนะ
นั่นสิ ถ้าคุณเซ็นชื่อด้วยก็ดีเหมือนกัน
โอเค บัคบีค มาเร็ว เร็วเข้า มากับเราเดี๋ยวนี้
มาเร็วสิ
ดึง พยายามอีก เร็วเข้า
บัคบีค ฟังนะ ลุกขึ้นเร็ว เร็วเข้า โอเคมั้ย
- เซ็นเฉพาะชื่อของคุณ - เป็นชื่อที่ยาวมากเลยนะ
ลุกขึ้นเร็ว บัคบีค เข้าใจมั้ย
มาเร็ว เร็วเข้า บัคบีค
มานี่ มากินเจ้าเฟอร์เร็ตนี่เร็ว
มาเร็ว มันอยู่นี่ไง มาเร็ว บัคบีค
ทางนี้เลยครับ ตามผมมาเลย
- ดูตรงนั้นสิครับ - ตรงไหน
- เหนือแนวหินนั่น - คุณจะให้ผมเห็นอะไรเหรอ
ศาสตราจารย์ดิพพิตปลูกพุ่มไม้อยู่ตรงนั้น ตอนเขาเป็นอาจารย์ใหญ่
- เออ จริงสินะ - แล้วก็พุ่มสตรอเบอรี่ทั้งแถบ
- เร็วเข้า บัคบีค - ผมไม่เห็นต้นสตรอเบอรี่เลย
- ตรงนั้นไง - ตรงไหน
- ตรงนั้น - ทางนี้
- ไปจัดการธุระให้เสร็จๆ ดีกว่า - ได้เลย
มันอยู่ไหนแล้วล่ะ
ผมเห็นเจ้าสัตว์ร้ายนั่นเมื่อกี้นี้เอง
- ไม่กี่นาทีนี้เอง - ช่างน่าอัศจรรย์จริง
บัคบีค
ให้ตายเถอะ ดัมเบิลดอร์ มีคนปล่อยมันไปแน่ๆ
- ว่าไงแฮกริด - บัคบีค
ผมเปล่านะครับ
ฉันไม่คิดว่าท่านรัฐมนตรีจะสงสัย
ว่าเธอเป็นคนทำเรื่องนี้หรอก แฮกริด
เพราะเธออยู่กับพวกเราตลอดเวลานี่
- ใช่ครับ - แหม ถ้างั้น...
เราก็ต้องค้นให้ทั่วป่า
ค้นให้ทั่วฟ้าด้วยล่ะ ท่านรัฐมนตรี
ระหว่างนี้ ผมจะไปจิบชาสักถ้วย ไม่ก็บรั่นดีแก้วใหญ่สักแก้ว
คุณเพชฌฆาต เราคงไม่ต้อง ใช้บริการคุณแล้ว
ขอบใจนะ
ไม่มีแก้วเล็กๆ ในบ้านนี้หรอก ศาสตราจารย์
- เร็วเข้า - มาทางนี้
ทางนี้ เร็วเข้า
- แล้วไงต่อ - ไปช่วยซิเรียส
- ช่วยยังไง - ยังไม่รู้
- ดูสิ นั่นลูปิน - อิมโมบูลัส
และสเนปก็กำลังมา
แล้วเราก็คอย
-อย่างน้อยก็มีใครบางคนสนุกได้ - ใช่
- เฮอร์ไมโอนี่ - อะไรเหรอ
ก่อนหน้านี้ ตอนฉันอยู่กับซิเรียส ที่ริมทะเลสาบน่ะ
ฉันเห็นใครคนหนึ่ง
คนๆ นั้นไล่พวกผู้คุมวิญญาณไปได้
ด้วยคาถาผู้พิทักษ์
ฉันได้ยินสเนปเล่าให้ดัมเบิลดอร์ฟัง
จากที่เขาเล่า...
มีเพียงพ่อมดที่มีพลังมหาศาลเท่านั้น ถึงจะทำอย่างนั้นได้
ต้องเป็นพ่อฉันแน่
พ่อของฉันเป็นคนเสกคาถาผู้พิทักษ์
- แต่แฮร์รี่ พ่อของเธอ... - ตายแล้ว ฉันรู้
ฉันแค่พูดตามสิ่งที่ฉันเห็น
มากันแล้ว
เห็นซิเรียสพูดกับฉันมั้ย
- เขาบอกให้ฉันไปอยู่กับเขา - เยี่ยมเลยสิ
ถ้าเขาเป็นอิสระ ฉันก็ไม่ต้องกลับไป อยู่กับพวกเดอร์สลีย์
จะมีแค่ฉันกับเขา
เราจะไปอยู่ที่ชนบทกัน
ที่ๆ จะมองเห็นท้องฟ้าได้
ฉันว่าเขาคงชอบ หลังจากอยู่อัซคาบันมาหลายปี
แฮร์รี่!
วิ่ง วิ่ง!
ไปกันเถอะ
- เธอทำอะไรของเธอ - ช่วยชีวิตเธอไง
ขอบใจ
เยี่ยม ทีนี้เขาก็มาหาเรา
ใช่ ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย วิ่งเร็ว
น่ากลัวจริงๆ เลย
เป็นคืนที่โหดร้ายสำหรับ ศาสตราจารย์ลูปินที่น่าสงสาร
ซิเรียส...
เร็วเข้า
- สยดสยองจริงๆ - อย่ากังวล
พ่อฉันจะมา
เขาจะเสกคาถาผู้พิทักษ์
อีกไม่กี่นาทีนี้แหละ
ตรงนั้น เดี๋ยวเธอจะเห็น
แฮร์รี่ ฟังฉันนะ ไม่มีใครมาหรอก
อย่ากังวลไป เขาจะมา เขามาแน่
- ซิเรียส - เธอกำลังจะตาย...
ทั้งคู่เลย
แฮร์รี่!
เอกซ์เปกโต พาโตรนุม!
เธอพูดถูก เฮอร์ไมโอนี่
ฉันไม่ได้เห็นพ่อฉันหรอก ฉันเห็นตัวเอง
ตอนนั้น ฉันเห็นตัวเองร่ายคาถาผู้พิทักษ์
คราวนี้ฉันรู้ว่าฉันต้องทำได้ เพราะ...
ฉันเคยทำได้มาแล้วไง
- ฟังดูมีเหตุผลมั้ย - ไม่
ฉันไม่ชอบบิน
บอมบาร์ดา
ฉันจะจดจำสิ่งที่พวกเธอทำไว้ตลอดไป
ทั้งสองคนเลย
- ผมอยากไปกับคุณ - สักวันนึงนะ
หลังจากวันนี้แล้ว ชีวิตของฉันก็ยากที่จะคาดเดาได้
และนอกจากนี้
โลกของเธอคือที่นี่
แต่คุณบริสุทธิ์นะครับ
ซึ่งเธอก็รู้แล้ว
สำหรับฉัน เท่านั้นก็พอ
ฉันว่าเธอคงเบื่อที่จะได้ยินเรื่องนี้
แต่เธอช่างเหมือนพ่อเหลือเกิน
ยกเว้นดวง
- เธอมี... - ดวงตาเหมือนแม่
มันช่างโหดร้ายที่ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ กับเจมส์และลิลลี่
ตอนที่เธอยังเล็กนัก
รู้ใช่มั้ย
แต่เชื่อเถอะว่า คนที่รักเรา ไม่เคยจากเราไปจริงๆ หรอก
และเธอจะพบพวกเขาได้เสมอ
ในนี้
เธอเป็นแม่มดตัวน้อยที่ฉลาดที่สุดเลย
เราต้องไปแล้วล่ะ
- เป็นไงล่ะ - เขาเป็นอิสระแล้วครับ เราทำได้
ทำอะไรเหรอ
ราตรีสวัสดิ์
พวกนายไปอยู่ตรงนั้นได้ไง
ฉันกำลังพูดกับพวกนายตรงนั้น แล้วตอนนี้ก็อยู่ตรงนี้
- เขาพูดเรื่องอะไรน่ะ แฮร์รี่ - ไม่รู้สิ
รอน ใครมันจะไปอยู่สองที่ ในเวลาเดียวกันได้
สวัสดี แฮร์รี่
ครูเห็นเธอกำลังมา
ครูเคยเป็นหนักกว่านี้ เชื่อเถอะ
- ครูถูกไล่ออกเหรอครับ - เปล่า
เปล่า จริงๆ แล้ว ครูลาออกน่ะ
ลาออก ทำไมล่ะครับ
ดูเหมือนว่ามีบางคนพลั้งปากออกไป ว่าครูเป็นมนุษย์หมาป่า
พรุ่งนี้เวลานี้ พวกนกฮูกจะพากันบินมา
พวกผู้ปกครองคงจะไม่อยากให้...
แบบว่า... คนที่เป็นอย่างครู มาสอนพวกลูกๆ เขาหรอก
- แต่ดัมเบิลดอร์... - ดัมเบิลดอร์เสี่ยงเพื่อครูมามากพอแล้ว
อีกอย่าง คนที่เป็นอย่างครู...
เอาเป็นว่า ครูเคยชินกับมันแล้วล่ะ
ทำไมเธอถึงดูเศร้านักแหละแฮร์รี่
เราไม่ได้ทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงเลย
เพ็ตติกรูว์หนีไปได้
ไม่ได้ทำให้อะไรเปลี่ยนเหรอ
แฮร์รี่ เธอเปลี่ยนแปลงมันมากมายเลยนะ
เธอช่วยเปิดเผยความจริง
ช่วยชีวิตคนบริสุทธิ์ ให้พ้นจากชะตากรรมอันเลวร้าย
เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่
ถ้าจะมีอะไรที่ครูภูมิใจ
ก็คงจะเป็นความรู้ ที่เธอได้รับมากมายในปีนี้
ทีนี้ ในเมื่อไม่ได้เป็นครูของเธออีกแล้ว
ฉันก็ไม่รู้สึกผิดที่จะคืนสิ่งนี้ให้เธอ
ถึงเวลาที่ต้องกล่าวลาเธอแล้วล่ะ
ฉันแน่ใจว่าเราจะต้องได้พบกันอีก
จนกว่าจะถึงเวลานั้น...
แผนลวงสำเร็จแล้ว
บอกให้ถอยไป
ไม่งั้นฉันเอาขึ้นข้างบนนะ
แฮร์รี่
นายไปได้มันมาจากไหน
ให้ฉันลองบ้างได้มั้ย หลังจากนายขี่แล้ว
- พูดเรื่องอะไรกันน่ะ - เงียบหน่อย
หลีกทางให้เขา ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเปิดนะแฮร์รี่
มันห่อมาไม่ดี แล้วพวกเขาก็บอกให้ฉันเปิด
ไม่ได้บอก
- มันคือไฟร์โบลต์ - ไม้กวาดที่เร็วที่สุดในโลก
ของฉันเหรอ
- แต่ใครส่งมาล่ะ - ไม่มีใครรู้
มันมาพร้อมไอ้นี่
- ปีนี้เราได้ถ้วยควิดดิชแน่ - ขี่ให้ดูหน่อย
- เอาเลย แฮร์รี่ - ใช่ ไปลองขี่เลย
มันเร็วแค่ไหนน่ะ แฮร์รี่
ลูมอส
ข้าขอสาบานอย่างจริงจังว่า ข้านั้นหาความดีไม่ได้
[แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับนักโทษแห่งอัซคาบัน]
แผนลวงสำเร็จแล้ว
น็อกซ์
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย